குட்டி ராஜா

திருமங்கை மன்னன்

2007-07-08T18:45:00.000+05:00

Get this widget

Track details

நீண்ட குஞ்சி

2007-01-30T19:42:00.000+05:00

எவ்வளவு நீண்ட முடி இச்சாதுக்கு

விவேகானந்தரின் பிறந்த நாள்

2007-01-12T19:36:00.000+05:00

"எழுமின்.....விழிமின்"

இந்தியாவின் பெருமையை உலகறியச் செய்த விவேகானந்தரின் பிறந்த நாள் இன்று
1863 ம் ஆண்டு ஜனவரி 12ம் தேதி பிறந்தார்.

சிகாகோ சொற்பொழிவுகள்

1. வரவேற்புக்கு மறுமொழி
செப்டம்பர் 11, 1893
அமெரிக்க சகோதரிகளே, சகோதரர்களே!

இன்பமும் இதமும் கனிந்த உங்கள் வரவேற்புக்கு மறுமொழிகூற இப்போது உங்கள் முன் நிற்கிறேன். என் இதயத்தில் மகிழ்ச்சி பொங்குகிறது. அதனை வெளியிட வார்த்தைகள் இல்லை. உலகத்தின் மிகப்பழமை வாய்ந்த துறவியர் பரம்பரையின் பெயரால் உங்களுக்கு நன்றி கூறுகிறேன். அனைத்து மதங்களின அன்னையின் பெயரால் நன்றி கூறுகிறேன். பல்வேறு இனங்களையும் பிரிவுகளையும் சார்ந்த கோடிக்கணக்கான இந்துப் பெருமக்களின் பெயரால் நன்றி கூறுகிறேன்.

இந்த மேடையில் அமர்ந்துள்ள பேச்சாளர்களுள் சிலர் கீழ்த்திசை நாடுகளிலிருந்து வந்துள்ள பிரதிநிதிகளைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது, 'வேற்று சமய நெறிகளை வெறுக்காத பண்பினைப் பல நாடுகளுக்கு எடுத்துச் சென்ற பெருமை, தொலைவிலுள்ள நாடுகளிலிருந்து வந்துள்ள இவர்களைத்தான் சாரும்' என்று உங்களுக்குக் கூறினார்கள். அவர்களுக்கும் என் நன்றி. பிற சமயக் கொள்கைகளை வெறுக்காமல் மதித்தல், அவற்றை எதிர்ப்பு இன்றி ஏற்றுக் கொள்ளுதல், ஆகிய இரு பண்புகளை உலகத்திற்குப் புகட்டிய மதத்தைச் சார்ந்தவன் நான் என்பதில் பெருமை அடைகிறேன். எதையும் வெறுக்காமல் மதிக்க வேண்டும் என்னும் கொள்கையை நாங்கள் நம்புவதோடு, எல்லா மதங்களும் உண்மை என்று ஒப்புக் கொள்ளவும் செய்கிறோம். (ஒரு பகுதி மட்டும்).
கம்பரைப் பற்றிச் சொல்லும் பொழுது சடையப்பவள்ளலைப் பற்றியும் சொல்லித்தானே ஆகனும் அது போல.

இந்தியாவின் பெருமையை உலகறியச் செய்தவர் சுவாமி விவேகானந்தர் என்றால் விவேகாந்தரை உலகறிய செய்தவர் பாஸ்கரசேதபதியே ஆவார். 1893 ஆம் ஆண்டு அமெரிக்காவில் நடைபெற்ற அனைத்து சமயங்களின் மாநாட்டில் தான் கலந்து கொள்வதாக இருந்த முடிவை மாற்றி விவேகானந்தரை அங்கு அனுப்பி வைத்தது மட்டுமின்றி அவர் 4 ஆண்டுகள் அங்கு தங்கி இந்து மதத்தின் அருமை பெருமைகளை உலகளவில் பறை சாற்றி விட்டு வருவதற்கு உதவி புரிந்தவர் இவர்! விவேகானந்தர் தாயகம் திரும்பிய போது தாயகத்தில் பதிக்கும் முதல் காலடி, என் தலை மீது தான் இருக்க வேண்டும் என வேண்டி, அத்துறவியின் பாதத்ததை தன் தலையில் தாங்கியதோடு அவரை ரதத்தில் வைத்து ஊர்வலமாக அழைத்து சென்று அந்த ரதத்தை தானெ இழுத்து சென்ற அரச பெருமான் அவர். விவேகானந்தர் கால் பதித்த இடத்தில் கல்வெட்டு ஏற்படுத்தி அதில் அன்று அவர் பொறித்த "சத்திய மேவ ஜெயதே"(வாய்மையே வெல்லும்) இன்றும் இந்திய அரசின் தேசிய வாசகமாக உள்ளது!
ஒரு நாட்டின் மன்னர் ஒரு துறவிக்கு கொடுத்த மரியாதை அது.
நாம் கொடுக்கும் மரியாதை இன்று அவர் பிறந்த நாளில் அவரை நினைத்துப் பார்ப்பது.

ஒலி விவேகானந்தர்

எழுத்து வடிவம்

சதாம் தூக்கு

2006-12-30T16:02:00.000+05:00

பாக்தாத் : ஈராக் முன்னாள் அதிபர் சதாம் உசேனின் தூக்கு தண்டனை இன்று காலை 8.30 மணி அளவில் தூக்கு தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்டதாக ஈராக் தொலை காட்சி நிறுவனம் அல் ஹுரா செய்தி வெளியிட்டுள்ளது.

ஈராக்கில் துஜெயில் என்ற இடத்தில் 1982ம் ஆண்டு ஷியா பிரிவு முஸ்லிம்கள் 148 பேரை படுகொலை செய்த வழக்கில் சதாம் உசேன், அவரது சகோதரர் பர்சான் அல் திக்ரிதி, முன்னாள் தலைமை நீதிபதி அல்பந்தார் அல் சதூன் ஆகியோருக்கு கடந்த சில மாதங்களுக்கு முன்பு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டது.
எல்லா ஊர்களிலும் தூக்கில் போடப்படுபவர்களுக்கு தான் முகத்தை மூடுவார்கள் ஆனால் இங்கு தூக்கில் ஏற்றும் பணியாளர்களுக்கு முகத்தை முடியுள்ளார்கள்.

இன்று சுனாமி நாள்

2006-12-26T20:07:00.000+05:00

இன்று சுனாமிநடைபெற்ற நாள்

இதற்குமுன் இவ்வாறு நடந்ததா? ஆம் நடந்தது !!! இமயமலைகூட ஒரு காலத்தில் தண்ணீருக்குள் இருந்ததாம் அரியலூர் பகத்திலுள்ள ஊர்களும் ஒரு காலத்தில் கடலால் முழ்கப்பட்டிருந்தது அதற்கான தடயங்கள் இன்றும் உள்ளன.

பல்வேறு ஊழிகளிற்றோன்றிய கடற் பெருக்குகளால் நிலப்பரப்பு நீர்ப்பரப்பாகவும், நீர்ப்பரப்பு நிலப்பரப்பாகவும் மாறுதலடைந்ததுண்டு. இம்மண்ணகம் பல்வேறு காலங்களில் அடைந்திருந்த வடிவங்களை நிலநூலார் தமது உய்த்துணர்வுகொண்டு படங்களமைத்துக் காட்டியிருக்கின்றனர்.

ஸ்காட் எலியட் என்பவர் இவ்வுலகில் ஐந்து பெருங்கடற்பெருக்குகள் உண்டாயினவென்றும், அவற்றுள் முதலாவது பதினாயிரம் நூற்றாண்டுகளுக்கு முற்பட்டதென்றும், இரண்டாவது எண்ணூறாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டதென்றும், மூன்றாவது இருநூறாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டதென்றும், நாலாவது எண்பது ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டதென்றும், ஐந்தாவது கி.மு. 9564இல் உண்டானதென்றும் குறிப்பிட்டிருக்கின்றனர். இப்போது அட்லாண்டிக் கடல் அலைகொழிக்கின்ற இடத்தில் முன் ஒரு பூகண்டம் விளங்கியது. அப்பூகண்டம் கடலுள் மூழ்கிப்போக அதில் மிச்சமாக விளங்கிய பொசிடோனிஸ் (Posedonis) என்னும் தீவு கி.மு. 9564ஆம் ஆண்டில் உண்டான வெள்ளத்தால் மறைந்ததெனச் சொல்லப்படுகின்றது. இதற்குச் சான்று இலண்டன் நூதனப் பொருட்காட்சிச் சாலையிலே உள்ளதும் 3500 ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதப்பட்டதுமாகி (Troano Mss.) தொறானோ கையெழுத்துப் பிரதியில் இருப்பதை ஸ்காட் எலியட் என்பவர் எடுத்துக் காட்டியிருக்கின்றனர். அதன் மொழிபெயர்ப்பு வருமாறு:-

"ஆறாவது கான் ஆண்டில் 11ஆவது மலுக்கில் சாக் என்னும் திங்களில் அங்கு மிகவும் கடுமையான பூகம்பம் உண்டாய்ச் சூன்

திங்கள் 13ஆம்நாள் வரையும் நீடித்தது. இதன் விளைவாகச் சேற்றுமலைகளிலுள்ள நாடுகளும், மூவென்னும் தரையும் மறைந்தன. இப்பகுதிகளின் அடித்தளங்கள் எரிமலை அதிர்ச்சியினால் இடைவிடாது ஆட்டி அலைக்கப்பட்டு இருமுறை மேலே எழுந்து சடுதியில் இராக்காலத்தில் மறைந்துபோயின. இக்குழப்பங்கள் இன்னும் நிலைத்தமையால் பல இடங்களில் பல முறைகளில் நிலங்கள் எழுந்தும் மறைந்தும் போயின. இறுதியில்

நிலம் வெடித்தமையால் பத்து நாடுகள் ஒன்றிலிருந்து ஒன்று பிரிக்கப்பட்டன. இந் நடுக்கத்தைப் பொறுக்க முடியாமையால் அந்நாடுகள் 64,000,000

மக்களுடன் இந்நூலெழுதுவதற்கு 8060 ஆண்டுகளின் முன் ஆழ்ந்துபோயின." என்றுகூறுகின்றார்.

என்னமோ அந்த ஆண்டவனுக்குத்தான் தெரியம் எது எப்பொழுது நடக்கும் என்று.

அதிவேக விமானம்

2006-11-12T19:19:00.000+05:00

இரவு மற்றும் பகலை வரையறுக்கும் கோட்டினை (Terminator) வேகத்தால்
வெல்லக்கூடிய தன்மை கொண்ட பயணிகள் விமானம் என்று சொல்வதற்கு ஒரே விமானம் தான் இருந்தது.... காண்காட்!

இந்த தன்மை உள்ளதால், மாலையில் லண்டனிலிருந்து புறப்பட்டு மேற்கு திசையில் அமெரிக்காவை நோக்கி பறக்கும் காண்காட் சூரியனை பின் தொடர்ந்து பயணம் செய்து கொண்டிருந்தது.

அ°தம சூரியனுடன் பயணம் செய்து பயணத்தின் இறுதியில் சூரியனும் காண்காடும் ஒரே நேரத்தில் அமெரிக்காவில் சென்று சேரும்போது அமெரிக்க மக்களுக்கு அது உதய சூரியன்!

1986 நவம்பர் 1-ம் தேதி ஒரு காண்காட் விமானம் 32 மணி நேரம் கொண்டு பூமியை ஒரு தடவை வலம் சுற்றியது வரலாறு சம்பவம்!

1950 காலகட்டத்தில் விமானம் தயாரிக்கும் தொழில்நுட்பத்தில் அமெரிக்காவும் ரஷ்யாவும் தான் முன்னணியில் இருந்தார்கள்.

இந்த சூழ்நிலையில் பிரிட்டனும் பிரான்சும் இணைந்து வடிவமைத்தது இந்த அதிசய விமானத்தை.

இதற்கென்று அந்த இரண்டு நாடுகள்க்கிடையே ஒரு ஒப்பந்தம் இருந்தது.

அதிகமான சத்தம் போன்ற பல்வேறு காரணங்களால் மற்ற நாடுகள் இந்த விமானம் வாங்குவதற்கு முன் வரவில்லை.

ஒரு விஷயத்தை மட்டும் அந்த காலத்தில் அவர்களால் சரியாக கையாள முடியாமல் போனது. இந்த விமானத்தின் இயந்திரம் இயங்கும்போது வெளி வரும் ஒலியை குறைப்பதற்கான முயற்சிகள் வெற்றி பெறவில்லை.

ஜெட் ரக இயந்திரங்களின் ஒலி 150 டெசிபல் என்ற அளவில் இருந்தபோதும் கூட காண்காட் விமானத்தின் இயந்திரம் இயங்கும்போது வெளிவரும் சத்தம் 200 டெசிபெல் அளவில் இருந்தது.

இதே காரணத்தால் பல்வேறு நாடுகள் காண்காடை வரவேற்கவில்லை. மலேஷியா நாடு காண்காட் ரக விமானங்கள் அந்த நாட்டு வான்வெளிப்பகுதியில் பறப்பதற்கும் கூட தடை விதித்தது.

கடைசியில் பிரிட்டனின் பிரிட்டீஷ் எயர்வேஸும், பிரான்சின் எயர் பிரான்சும் சேர்ந்து இந்த விமானங்களை வைத்து சேவை புரிந்து வந்தார்கள்.

60,000 அடி உயரத்தில் ஒலியைவிட அதிகமான வேகத்தில் பறந்து செல்லக்கூடிய சக்தி வாய்ந்த இந்த காண்காட் ரக விமான தயாரிப்பு மற்றும் சேவைகள் 2003 ம் ஆண்டிலிருந்து நிறுத்தப்பட்டது.

மொத்தம் 20 காண்காட் விமானங்களை தயாரித்து, 26 ஆண்டுகள் சேவை புரிந்த காலையளவில் ஒரே ஒரு காண்காடு விமானம் மட்டும் தான் விபத்துக்கு உள்ளானது என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

பிரான்சில் உள்ள ஒரு விமான நிலையத்திலிருந்து பறந்து உயரும் காண்காடின் டயரில், காண்காட் புறப்படுவதற்கு சற்று முன் தறையிறங்கிய இன்னும் ஒரு விமானத்திலிருந்து ஊர்ந்து விழுந்த ஒரு டைட்டானியம் கம்பி குத்தி டயர் பஞ்சராகி விட்டது, மேலும் எரிபொருள் டேங்க் சேதம் அடைந்ததால் பறந்து உயர்ந்த சில நொடிகளில் அந்த விமானம் பற்றி எரிந்தது.

இந்த விமான சேவை நிறுத்துவதற்கான முக்கிய காரணம் அதன் சத்தம் தான். சத்தம் என்றால் அது வெறும் சத்தம் அல்ல! இயற்கையின் இடியை வெல்லும் தனி காண்காட் இடிமுழக்கம் !

ஒரு தடவை ஒரு காண்காட் விமானம் தில்லி விமான நிலையத்தில் தறையிறங்கியபோது அந்த விமான நிலையத்தில் மட்டுமல்லாமல் வெளியே கண்ட்ரோல் டவர் மீதுள்ள கண்ணாடி ஜன்னல்கள் அத்தனையும் நொறுங்கி விட்டது!

காண்காட் ஒலியைவிட இரட்டை வேகத்தில்

Supersonic

பயணம் செய்யும்போது அந்த விமானத்தின் பாதையில் செயற்கை மேகங்களே உருவாகும் நிலைமை இருந்தது.

விமான சேவை துறையில் என்ன தான் புரட்சிகள் வந்தாலும், காண்காடுக்கென்று ஒரு தனி இடம் வரலாற்றில் உண்டு.

விடைபெற்றது சாதாரண விமானம் அல்ல - விமானங்களின் பேரரசர்!
சுட்ட இடம்
http://www.webulagam.com/news/history/0605/19/1060519011_1.htm

மன்னர்கள்

2006-10-25T18:43:00.000+05:00

மேலுள்ளவர்கள் அனைவரும் மன்னர்களாக இருந்தவர்கள் கையில் தடியுடன் இருப்பவர்களும் மன்னர்களாக இருந்தவர்கள்தான்.
http://freepages.genealogy.rootsweb.com/%7Eroyalty/files/Piclist5.html

சறுக்கு விளையாட்டு

2006-09-20T07:19:00.000+05:00

தாவ முயன்று தடுக்கி விழும் நண்பர் முயற்சியை விட வில்லை முயற்சியுடையார் இவர்தான்

நடிகர் திலகம்

2006-09-19T06:38:00.000+05:00

மானிடம் அடிபடும் ஆண்

2006-09-18T15:50:00.000+05:00

மனிதனிடம் மற்போர் செய்யும் மான் உங்களுக்குமட்டும் தான் கைகளுண்டா?
எனக்கும் உண்டு ஒருகை இல்லை இருகை பாத்துவிடுகிறேன் நான் கொம்பை பயன் படுத்த வில்லை எனது கைகளாலே சண்டையிடுகிறேன்,

நாட்டு பற்று

2006-08-17T18:26:00.000+05:00

அம்பிகாபதி அமராவதி - 19 -

2006-08-10T16:54:00.000+05:00

மூன்றாம் நிகழ்ச்சி: மூன்றாங் காட்சி

களம்: தஞ்சைச் சிவபிரான் திருக்கோயில்

நேரம்: காலை

{சோழன், சோழன் மனைவி, அவர் மகள் அமராவதி, குலசேகர பாண்டியன், அமைச்சர், காவலாளர் முதலியோர் வருகின்றனர்.}

சோழன்:

இவ் விளவேனிற்காலத் துவக்கத்தின் காலை வேளை பனிக்காலக் கழிவில் தோன்றியிருத்தலால், தண்ணெனும் புனலிற் தலைமுழுகி இறைவனைத் தொழச் செல்வார்க்கு ஈது எவ்வளவு இனியதாய்க் காணப்படுகின்றது! சிறிதே மூடிய பனியினைக் கீறிக்கொண்டு புறப்படும் பகலவன் அரக்கரின் மாயவலையினைக் கிழித்துக் கொண்டு புறப்படுந் திருமாலின் திகிரிப் படைபோல் திகழ்தலைப் பார்மின்கள்!

அமைச்சர்:

ஆம் பெரும!இக்கதிரவனது வட்ட வடிவந் தேன்முற்றிய தேனடை போலவும், அதிலிருந்து பாயுங் கதிரொளிகள் அவ்வடையிலிருந்தொழுகுந் தேன் போலவும், இரவெல்லாங் கூடுகளில் அடங்கிக்கிடந்து பசியோடு எழும் பல்வகைப் பறவைகளும் அவ்வொளியினை நோக்கிப் பறந்து செல்வது அத்தேன் ஒழுக்கினைப் பருகச் செல்வது போலவுங் காணப்படுகின்றன.

அரசி:

அமைச்சர் இத்தோற்றத்தினை உவமித்துச் சொல்லிய பான்மையில் இயற்கைக் காட்சியே ஓர்அழகிய ஓவியமாய்த் துலங்கா நிற்கின்றது! மேலும் பாருங்கள்! கதிரவன் ஒளிதோய்ந்த இக்கோயிற் கொடு முடிமேற்காணுந் திருக்குடமானது, " வானவர் பாற்கடலிற் பெற்ற குடத்தின் அமிழ்தமானது என்றுமே சாவா நிலையினைப் பயப்பதன்று: மற்று என்னகத்தே நிரம்பிய அமிழ்தமோ சிவபிரான் திருவருட் பேரமிழ்தாமாகும்; அதனை, நீவிர் பருகி என்றுமழியா அருட்பேரின்பத்தைப் பெறும் பொருட்டே இக்கோபுரமாகிய பூதத்தின் தலைமேற் சுமக்கப்பட்டு வானளாவி நிற்கின்றேன்" எனப் புகன்று திகழ்வதுபோற் காணப்படுகின்றது!

அமைச்சர்:

ஆ! ஆ; யாங்கள் கூறிய புனைந்துரையினும் அரசியர் இயம்பிய புனைந்துரையே, இறைவனை வழிபடச் செல்லும் எமக்கு இறைவன்றன் அருள் வழக்கத்தினை நினைப்பித்து, இந்நேரத்திற்குச் சாலச்சிறந்ததாய்த் தோன்றுகின்றது!

கோமாளி:

ஐயையோ! இந்தக் கோவுரம் பூதமா? இதின் வாய்க்குள்ளவா நாம்ப எல்லாம் நுளையப்போறோம். அம்மா! மாராசா! நான் வரமாட்டேன். என்னை விட்டுடுங்கோ! என் பெண்டாட்டிக்கி யாரு துணை? எனக்குச் சாமியும் வேணாம் பூதமும் வேணாம்.

{எல்லோருஞ் சிரிக்கின்றனர்}

சோழன்:

ஏடா துத்தி! இது கோபுரந்தானடா. பூதம் அன்று; பூதம்போற் பெரிய வடிவமாகக் காணப்படுவதால் அரசி அங்ஙனஞ் சொன்னாள். உனக்குக் கண் இல்லையா? நன்றாய்ப் பார்! அஞ்சாதே!

கோமாளி:

(தன் கண்களைத் தடவிப் பார்த்து) ஆமா, மாராசா! எனக்குக் கண் இருக்கு, இருக்கு, ஆமா இது கோவுரந்தான். அது மேலே உள்ள குடத்திலே அமுதம் இருக்கு என்று அம்மா சொன்னாங்களே; அதிலே எனக்கு (குடங்கையைக் காட்டிக் கெஞ்சுகின்றான்.)

சோழன்:

நாம் கோயிலினுள்ளே சென்று சிவபிரானையும் பிராட்டியையும் வணங்கியதும், முக்கனியுங் கற்கண்டுந் தேனும் பாலும் கலந்த தேவாமிர்தம் உனக்கு ஏராளமாய்க் கிடைக்கும்.

(கோமாளி முடக்கிய கையை விலாப்புடையில் அடித்துக் கெண்டும் நாவைச் சுவைத்துக்கொண்டும் வர, எல்லாரும் நகைத்தபடியாய்க் கோயிலினுள்ளே சென்று இறைவனையும் இறைவியையுந் தொழுது நிற்கக், குருக்கள் வழிபாடு நடத்த, முடிவில்)

சோழன்:

(அமராவதியை நோக்கி) அம்மா அமராவதி! நீ இயல் இசை நாடகம் என்னும் முத்தமிழும் நன்கு பயின்று வரும் பயிற்சியினை இங்கே கடவுள் முன்னிலையிலும் நம் அரண்மனையிலும் பலகாற் பாடியும் ஆடியுங் காட்டியதனை நாங்கள் கண்டு களித்திருக்கின்றோம். ஆனால், இங்கே வந்திருக்கும் நின் அருமை மாமன் குலசேகர பாண்டியன் அவற்றைக் கேட்டதும் பார்த்ததும் இல்லை. ஆதலால் அம்மையப்பர் மேல் நீயே ஒரு கலிப்பாட்டு இயற்றி அதனை யாழில் இட்டுப் பாடி அதனை நடித்துங்காட்டி எங்களை மகிழ்வி.

{குலசேகரன் அமராவதியின் பாட்டையும் ஆட்டத்தையுங் காணவுங் கேட்கவுந் தனக்கெழும் பேராவவினை முகத்தாலுங் கையாலுங் குறிப் பிடுகின்றான்; எல்லாரும்அங்ஙனமே; ஆனால், அமராவதி நாணத்துடன் நிற்க.}

அரசி:

அம்மா! குழந்தே! இதற்கேன் இவ்வளவு வெட்கம்! குலசேகரன் என்னுடன் பிறந்த என் தம்பி தானே. அவன் நீள உன்னுடன் பழகாவிட்டாலும் அவன் உனது கல்வித் திறமையைக் காணுதற்கு எல்லா வகையிலும் உரிமையுடையவனே. ஆகையால் உன் தந்தையார் செல்லுகிறபடியே செய்! (அமராவதியின் முகத்தை யுயர்த்தி நெற்றியைத் துடைக்க)

அமராவதி:

(தாய் தந்தையரை வணங்கி ) அப்பா விரும்பியபடியே செய்கிறேன் அம்மா! (எல்லாருங் கடவுளெதிரே அமர, அமராவதியும் அமர்ந்து யாழைக் கையிலெடுத்துத் தான் இறைவன்மேல் இய்ற்றிய இசைப்பாவினை அதிலிசைத்துப் பாடுகின்றாள்.)

தேவிற் சிறந்த சிவனே செழுங்குவளைப்

பூவிற் பொலிந்த புகழுமையைப் புல்கினையே

பூவிற் பொழிந்த புகழுமையைப் புல்கிலையேல்

நாவிற் புகலுதற்கு நல்லுயிரொன் றுண்டாமோ?

மங்கையொரு குறுடையாய் மாதவனாய் நீயமர்ந்து

பொங்கு சடையும் புலித்தோலும் பூண்டனையே

பொங்கு சடையும் புலித்தோலும் பூண்டிலையேல்

இங்குளார் எல்லாம் இணைவிழைச்சில் இழிகுவரே!

முப்புரங்கள் செற்றனையோ மும்மலங்கள் செற்றனையோ

எப்புரமும் எரிக்கவல எந்தாய்க் கெது சிறப்பு?

எப்புரமும் எரிக்கவல எந்தாய்க் கிரண்டொன்றாம்

அப்புரங்கள் அழித்ததனை அருஞ்செயலாய் அறைகுவரோ?

குலசேகரன்:

ஆ! ஆ! எளிதாக இனிதாகத் தமிழ்ப் பாட்டுக் காட்டியது மல்லாமல் அமராவதி அதனை யாழில் இசைத்துப் பாடியதும் என்னறிவையே பிறிதாக்கி விட்டது!

சோழன்:

(மகிழ்ந்து) மைத்துன! இப்பாட்டின் பொருளைப் புதல்வி நடித்துக் காட்டுவதும் நன்றாயிருக்கின்றதா வென்று பாருங்கள்! (அமராவதியை நோக்கி) அம்மா அமராவதி! நீ பாடிய இவ்வினிய பாட்டின் பொருளைச் சிறிது நடித்துக் காட்டி எல்லாரையும் உவப்பி!

{அமராவதி அங்ஙனமே நடிக்க எல்லாரும் மிக மகிழ்கின்றனர்)

குலசேகரன்:

அமராவதியின் நடக்காட்சி பேரின்பக் காட்சியாகவே விளங்குகின்றது! இதற்கு மேல் எனக்கு ஏதுஞ் சொல்லத் தெரியவில்லை.

சோழன்:

மைத்துன! நீங்கள் மீண்டும் மதுரை செல்லும் வரையில் இடை இடையே கன்னிமாடத்திற்சென்று அமராவதியின் முத்தமிழ்ப் பயிற்சியையுங் கண்டுங் கேட்டுங் களிக்கலாம்.

குலசேகரன்:

அதற்காக உங்களை மிகவும் வணங்குகின்றேன். அமராவதியின் ஆடல் பாடல்களைக் கண்டு கேட்டுக்களிப்பதினும் வேறெனக்கியாது வேண்டும்?

(எல்லாரும் அம்மையப்பரைத் தொழுதபின குருக்கள் அரசன் முதலயோர்ககெல்லாம் திருநீறளித்து அமராவதிக்கு அஃதளிக்கையில்)

குருக்கள்: முத்தமிழ்ச் செல்வமே! முத்தமிழையுமே முக்கண்ணாய்க்கொண்ட சிவபிரான் பிராட்டி திருவரளால் நீ நினக்கினிய காதலனை விரைவிற்பெற்று இனிது வாழக் கடவாய்!

{கடவுட்குப் படைத்த பூ பழும் முதலியன பெற்றுக்கொண்டு எல்லாரும் அரண்மனைக்கு ஏகி விட்டனர்)
வரும் 19 ல்

அம்பிகாபதி அமராவதி - 18 -

2006-05-30T07:56:00.000+05:00

அமராவதி:-

ஆம். அதற்கு இதனை ஒப்பாக உரைத்தல் பொரும்பாலும் இசையாததேயாம். ஆயினுஞ், சுவாமி! காரைக்காலம்மையார், மங்கையர்க்கரசியார், திலகவதியார், பரவையார், சங்கிலியார் முதலான தெய்வக் கற்பரசிகளின் வரலாறுகளை ஆசிரியர்

சேக்கிழார் நுவலுமாறு போலவே, கண்ணகி, மாதவி என்னும் கற்பணங்குகளின் வரலாறுகளை ஆசிரியர் இளங்கோவடிகளும் எமது நெஞ்சம் நெக்கு நெக்குருக இயம்பி இருக்கின்றார். அவ்வாற்றால் அவ்விருகாப்பியங்களுந் தம்முள் ஒக்குமன்றோ?

அம்பிகா:

இளவரசியார் அவ்விரண்டுக்கு முள்ள ஒற்றுமையினை எடுத்துக்காட்டிய நுட்பம் பெரிதும் பாராட்டற்பாலது. இனி மெய்ந்நெறி பிறழ்ந்தவரக்களுங் கற்பிற் சிறந்த காதன் மனைவியர்க்குப் பிழைசெய் தொழுகினவர்களும் முன்னர் ஒருக்கப்படினும் பின்னர் அருள் செய்யப்பட்டமையினை அப்பர், கூன்பாண்டியன், சுந்தரமூர்த்திகள் முதலானவர்கள் பால் வைத்துச் சேக்கிழார் கூறுமாப்போல் இளங்கோவடிகள் கூறவில்லையே!

அமராவதி:-
அப்பர், கூன்பாண்டியன், சுந்தரமூர்த்திகளெல்லாம் எந்த நிலையிலும் சிவபிரான் திருவடிக்கட்பதிந்த பேரன்பிற் சிறிதும் பிறழாதவர்கள்; ஆதலால் அவர்கள் தாஞ்செய்த பிழைக்காக முன்னர் ஒருக்கப் படினும், பின்னர் அருள் செய்யப்பட்டார்கள், மற்றும் கோவலனும், பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனும் அவர்போல் இறைவன்பாற் பதிந்த மெய்யன்பினராதல் காணப்படாமையின், அவர் ஊழ்வினையின் பாலராய்க் கிடந்து ஒறுக்ப்பட்டு மடிந்தனர்! அவர் அருளின் பாலராய்நில்லாமையால், அவரை "ஊழ்வினை உருத்து வந்து ஊட்"டியதென இளங்கோவடிகளும் இயம்பி இருக்கின்றனர்.

அப்பிகாபதி:-
அது தான் உண்மை! இவ்வேற்றுமையிலும் அவ்விரண்டு காப்பியங்களும் ஓர் ஒற்றுமையுடை யனவாயே திகழ்கின்றன. அது நிற்க. திருத்தொண்டர் புராணத்தில் சிவபிரானுக்கு முதன்மை சொல்லப்பட்டியிருத்தல் போல சிலப்பதிகாத்தில் சொல்லப்பட்டுளதோ.

அமராவதி:-
சொல்லப்பட்டிருக்கின்றது சாமி காவிரி பூம் பட்டினத்திலிருந்த தெய்வங்களின் திருக்கோவில்களைச் சொல்லுங்கால் பிறவா யாக்கை பெரியோன் கோவிலும் என்று சிவபிரான் கோவிலையே ஆசிரியர் இளங்கோவடிகள் இந்திர விழா ஊர்எடுத்த காதையில் முதற்கண் வைத்துரைக்கின்றார். மற்றை தெய்வங்கள் எல்லாம். பிறந்து இறப்பன ஆதலால் அவை உண்மையில் தெங்வங்கள் ஆகா அதனால் அவை பெரியனதும் ஆகா . மற்று சிவபெருமான் ஒருவனே பிறவா ஒளியுருவினாகலான் அவனே உண்மையான தெய்வமாவன் அதனால் அவனே பெரியன்(மகாதேவன்) ஆவன். என்று அச்சொற்றொடரில் அறிவுறத்தியிருக்கின்றனர் இத்தகைய மெய்ம்மைச் சொற் தொடரால் மற்றைய தெய்வங்களை வேறு எங்கும் அவர் ஓதிற்றிலர்.

அம்பிகாபதி: உண்மை! உண்மை !! சிலப்பதிகாரத்தில் இன்னும் பல இடங்களிலும் இளங்கோவடிகள் முதன்மைக்கூறியிருப்பினும், ஈதொன்றே போதும். அது நிறக, திருத்தொண்டர் புராணத்திற்குஞ் சீவக சிந்தாமணிக்கும் உள்ள ஒற்றுமை வேற்றுமைகளைஞ் சிறிது நுவலுங்கள்!

அமராவதி: சிந்தாமணி, சீலகன் தன் கலையுணர்வின் திறத்தாலும், போர்திறத்தாலும், நுண்ணறிவாலும் எட்டு மனைவியரை மணந்து ஒருவாழ்க்கை வரலாற்றை சொல்கின்றதேயன்றி, செயற்கறியசெய்த பெரியார் வரலாறுகளை திருத்தொண்டர் வராலாறுபோல் சொல்கின்றிலது. மேலும் மக்களை மேல்நிலைக்கண் உய்க்குந்தெய்வ அருள் விளககுமுஞ் சிந்தாமணியிற் காணப்படுகின்றிலது. அது வல்லாமலுஞ் சீவகன் வரலாறு உண்மை என்பதற்குச் சான்றுமில்லை. பெரிய புராணம் மெய்யடியார் வரலாற்றின் உண்மையினை உள்ளபடியே நுவல்வது; அவ்வரலாறுகளின் உண்மைக்கு சான்றுகள் மிகுதியாம்; உள்ளன. உண்மையே கூறும் தமிழ் வழக்கிற்கு சீவக சிந்தாமணி சிறிதும் ஒவ்வாது.

அம்பி: இரண்டுக்கும் வேற்றமை சொன்னீர்கள் ஒற்றுமை ஏதேனும் உண்டா?

அமரா: வல்லோசையின்றி தமிழ் சுவை துளும்பும் இணிய மெல்லோசை வாய்ந்த நடையில் ஆக்கப்பட்டிருத்தலின் சிந்தாமணியுந் திருத்தொண்டர் புராணமும் ஒற்றுமையுடையன எனவே உறைக்கலாம். நுணுகி ஆராய்ந்து பார்த்தால் இந்த வகையிலும் கூட பெரிய புராணமே சிந்தாமணியிலும் சிறந்து திகழ்கின்றது.

அம்பி: ஆம், ஆம் நடையழகிற் சிந்தாமணியை விட சிலப்பதிகாரமே பெரியபுராணத்திற்கு ஒப்பாக நிற்கற்பாலது. பெரும் மாட்சியிலோ பெரியபுராணத்திற்கு ஒப்பாகவோ உயர்வாகவோ நிற்க வல்ல காப்பியமேதுமேயில்லை. இளவரசியார் இலக்கியத் துறையில் இத்துணை அழகாக இறங்கி அவ்வந் நூற்றான்மை ஆய்ந்தெடுத்தறிந்திருப்பது மிகவும் வியக்கற்பாலது அது நிற்க, இலக்கணத்திலும் ஒன்று வினவி, அதற்கு மேல் இளவரசியார்க்கு வருத்தங் கொடாமல் நிறுத்துகின்றேன்.

அமராவதி: ஆசிரியர்க்கு விடைகூறுவதிற் சிறிதும் அடியேற்கு வருத்தந்தோன்றவில்லையே

அம்பி: உவந்தேன் ஆசியர் தொல்காப்பியனார் ஆறறிவுடைய மக்களை மட்டுமே உயர்திணைஎனக் கொண்டு, 'உயர்திணை என்மனார் மக்கட் சுட்டே, அஃறிணை என்மனார் அவரல பிறவே' என்று கூறினார் இக்காலத்தார்க்கு 'நன்னூல்' செய்த பவணந்தியாரோ , மக்கள், தேவர் ,நரகர் என்னும் முப்பாலரையும் உயர்திணை எனக்கொண்டு 'மக்கள் தேவர் நரகர் உயர்திணை மற்றுயிருள்ளவும் இல்லவும் அஃறிணை' எனக்கூறுகின்றார். இவ்விரண்டில் எது தங்கட்கு பொருத்தமாக காணப்படுகின்றது?

அமாராவதி: இலக்கணமென்பது எல்லா சமயத்தார்க்கும் பொதுவான நிலையில் நின்று, ஒரு மொழியின் சொற்பொருள் அமைதிகளை கண்ணாற் கண்டு அறிவான் ஆராய்ந்து காட்டுவது. கட்புலணாகாதவைகளை சிறுபான்மை சொல்ல நேர்ந்தால் மொழியமைதியினளவுக்கு வேண்டும் துணையே அது கூறுதல் வேண்டும் இந்த முறையிற் பார்த்தால் ஆறறிவுடைய மக்களே உயர்திணை என்பது. எல்லாராலும் கற்புலனாக அறியப்பட்ட உண்மையாகும். மற்று, தேவர், நரகர் என்பார் எல்லாராலும் கட்புலனார் காணப்பட்டவரல்லர்; அதனால் அவரை உயர்திணை என்று கொள்வது எல்லார்க்கும் உடன்படான்று. ஆகவே தொல்காப்பியனார் மக்களை மட்டும் உயர் தினை என்று வரையறுத்துரைத்ததே சாலமும் பொருத்தமுடை தென கருதுகின்றேன்.

அம்பி: இளவரசியாரின் ஆராய்ச்சியறிவின் திறம் மிகவும் பாராட்டற்பாலது. இனி இப்பொது புறநானூற்றின் கடவுள் வணக்கச் செய்யுளை தொடங்கலாம்.

(அங்கனமே அமராவதி அதனைப் படிக்க அப்பிகாபதி அதற்கு பின்னர் சில செய்யுட்களுக்கும் உறைசொல்லி விடைபெற்று நண்பனுடன் இல்லஞ் செல்கின்றான்)
வரும்...19

அம்பிகாபதி அமராவதி - 17 -

2006-05-26T07:51:00.000+05:00

அம்பிகாபதி:

என் ஆருயிர்த் துணைவ! நீ இத்துணையன்புடன் எனக்கு நல்லுரை பகரந்ததற்கு மிகமகிழ்கின்றேன். நீ கற்பித்தபடியே நான் அரண்மனையில் முறை வழுவாது நடந்து அமராவதிக்குத் தமிழ் நூல்கற்பித்து வருவேன். பார்! பகலவன் மேல்பால் விரைந்திறங்குகின்றான். நாம் அரண்மனைக்குச் செல்வோம் வா.(இருவரும் வருகின்றனர்)

(சென்று அரன்மனை வாயிற் காவலனை நோக்கி)

நயினார் பிளளை:

கடம்பா! இளவரசியார்க்குப் பாடஞ் சொல்ல இதோ ஆசிரியர் தில்லைவாணரை அழைத்து வந்திருக்கின்றேன். இவர் நாடோறும் மாலைப் பொழுதில் இந்நேரத்திற் பாடஞ் சொல்ல வருவர். இவரை இளவரசியின் கன்னி மாடப் பூங்கா மண்டபத்திற்குத் தடை செய்யாமற் போகவிடு.

வாயிலான்:

நல்லது ஸ்வாமி நம் மன்னர் பெருமானும் முன்னமே எனக்கு இதே கட்டளை தந்திருக்கிறார். அம் மண்டபத்திற்கு இவ்வழியே வாருங்கள் சுவாமிகாள் (இரு வரும் அவனைப் பின்தொடர்ந்து சென்று கன்னி மாடஞ் சேர்கின்றனர்) யார் அம்மா அங்கே? தத்தையா?

வாயிலாள்:

ஆம் ஐயா கடம்பரே. நம் இளவரசியார்க்குப் பாடஞ்சொல்ல ஆசிரியர் தில்லைவாணர் வந்திருக்கின்றனரோ? அம்மையுந் தோழியும் அவரை எதிர்பார்த்துக் கொண்டுதான் இருக்கின்றனர். யான் இவர்களைப் பூங்கா மண்டபத்திற்கு அழைத்துக் கொண்டு போகிறேன் , நீர் போகலாம். என வாயிலான் போனபின் . ஸ்சுவாமிகள் இவ்வழியே வாருங்கள் (அழைத்து போய் அந்த மண்பத்தில் விட்டு )இவ்விருக்கையில் அமருங்கள் (நயினார் பிள்ளையைப் பார்த்து ) இதோ இடப்பட்டிருக்கும் இத்திரையின் இப்பக்கத்தேயிருந்து தான் ஆசிரியர் பாடங்கற்பித்தல் வேண்டும். இளவரசியாருந் தோழியும் இதன் அப்பக்கத்தே யிருந்துதான் பாடங் கேட்பர். நாளை முதல் ஆசிரியர் என் உதவியை வேண்டாமலே இங்கு இந்நேரத்தில் வந்து பாடஞ் சொல்லிப் போகலாம். (திரைக்கு அப்பால் உள்ள தோழியை விளித்து) அம்மா நீலம்! இதோஆசிரியர் தில்லைவாணரை நம் அமைச்சரின் மகன் நயினார் பிள்ளை அழைத்து வந்திருக்கிறார். எனக்கு யாது கட்டளை?

தோழி:

ஏடி தத்ததே! இதோ! இளவரசியாரை அழைத்து வருகிறேன். நீ போகலாம்.

வாயிலாள்:

அப்படியே அம்மா. இளவரசியார் நீடு வாழ்க! ( திரும்பிப் போகையில் தனக்குள்) ஆ! இவ்வளவு பேரழகுவாய்ந்த இவ்விளைய ஆசிரியர் தில்லைவாணர் எந்த ஊரிலிருந்து வந்தவரோ! மிக்க வனப்புடையா மெழுகு பாவையை யொத்த நம் இளவரசியும் இவரும் ஒருவரை யொருவர் காண நேர்ந்தால் ஒருவர்மேலொருவர் காதல் கொள்ளா திருப்பரோ? ஆகையால்தான் இவருவருக்கும் இடையே திரையிட்டு வைத்திருக்கின்றனர் போலும்! இது நல்லதோர் ஏற்பாடே!

அம்பிகாபதி:

(தன் நண்பனைப் பார்த்து மெல்லிய குரலில் ) அருமை நண்ப! எனக்குரிய பெயரால் என்னைக் குறிப்பிடாமல், தில்லைவாணர் என்னும் பெயரால் நீயும் இங்குள்ளவர்களும் என்னைக் குறிப்பிடுதல் ஏன்?

நயினார் பிள்ளை:

அதைப்பற்றி என் தந்தையாரை முன்னமே கேட்டேன். அவர் அதன் காரணத்தைச் சொல்ல மறுத்தனர். ஈதெல்லாம் ஏதோ ஒரு சூழ்ச்சியாக இருக்கின்றது. "அகலா தணுகாது தீக்காய்வார் போல்க, இகல் வேந்தர்ச் சேர்ந்தொழுகுவார்" என்று தெய்வத் திருவள்ளுவர் கற்பித்தபடி நாம் இங்கே முறை தவறாது நடந்து கொள்ளுதலைக் கருதியே உனக்கு இப்புனைவு பெயர் வைக்கப் பட்டிருக்கின்றதென எண்ணுகின்றேன். என் தந்தையார் உனது நன்மையின் பொருட்டாகவே இங்ஙனஞ் செய்திருக்கின்றார் என்பது என் நம்பிக்கை. ஆகையால் அவர் கட்டளை தந்துள்ளபடி நீ நடக்குமாறு உன்னை மிகவும் வேண்டிக் கொள்கிறேன்.

அம்பி:

ஓ நண்பா! நீ அங்ஙனம் வேண்டல் எதற்கு? கரும்பு தின்னக் கூலியா? நின் தந்தையார் கூர்த்த அறிவும் எல்லார்க்கும் நன்மையே செய்யும் ஈர நெஞ்சமும் உடையவர். அவர் செய்திருக்கும் ஏற்பாட்டில் எனது நன்மையும் உள்ளடங்கி நிற்கும்; அதிற் சிறிதும் ஐயமில்லை.

(அமராவதியும் தோழியுந் திரைக்கு உட்புறத்தே வந்து)

அமராவதி:-

(உள்ளிருந்தபடியே ) ஆசிரியர் தில்லை வணர்க்கு எனது புல்லிய வணக்கம்.

அம்பி:-

(திரைக்கு வெளியேயிருந்து) இளவரசியார் கல்வியிற் சிறந்து பல்லூழி இனிது வாழ்க!

அமரா:-

நயினார் பிள்ளை நும் தந்தையார் அன்னையார் முதலியோருடன் நலமாயிருக்கின்றீரா?

நயினார் பிள்ளை:-

அம்மணி! தங்களருளால் நாங்கள் அனைவரும் நலம்.

அம்பி:

இளவரசியார் இதுகாறும் பயின்றுள்ள நூல்கள் இன்னவை யென்றறிய விரும்புகின்றேன்.

அமரா:

இலக்கியத்தில் "பதினெண் கீழ்க்கணக்கும் "சிலப்பதிகாரம்" "மணிமேகலை" "சீவகசிந்தாமணி" "திருத்தொண்டர் புராண"மும்; இலக்கணத்தில் "தொல்காப்பியம் எழுத்தும் சொல்லும்" "இறையனாரகப்பொருள்" "யாப்பருங்கலக் காரிகை"யும் பயின்றிருக்கிறேன். இனித் "தொல்காப்பியப் பொருளிலக்கணமும்" "புறநானூறுந்" தொடங்கல் வேண்டும்.

அம்பி:-

இளவரசியார் பயின்றுள்ள நூல்களில் தாம் அடைந்திருக்கும் புலமையின் அளவை யான் தெரிந்து கொண்டால் தான் அதற்கேற்ப மற்றைப் பெருநூல்களை யான் கற்பித்தல் கூடும்.

அமரா:-

அங்ஙனமே தாங்கள் தெரிந்து கொள்ளலாம் அந்நூல் பொருள்களைப்பற்றித் தாங்கள் வினாவுகின்றவைகளுக்கு யான் தெரிந்தமட்டில் விடை கூறுகின்றேன்.

அம்பிகா:

சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, சீவக சிந்தாமணி, திருத்தொண்டர் புராணம் என்னும் நான்கு காப்பியங்களின் ஒற்றுமை வேற்றுமைகளையும் ஏற்றத்தாழ்வுகளையுஞ் சிறிது எடுத்துக் காட்டுங்கள்!

அமராவதி:

இது மிகப்பெரிய வினா; என் அறிவின் அளவுக்கு மேற்பட்டது. ஆயினும், ஆசிரியர் வினாவியதனால் விடை சொல்லக் கடமைப் பட்டிருக்கின்றேன். சிலப்பதிகாரமும் மணிமேகலையும் நம் தமிழ் நாட்டு மேன்மக்கள் சிலரின் வாழ்க்கை நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்ந்தபடியே மெய்யாக வைத்துச் சுவைபடுத்திக் கூறுகின்றன; இவ்வகையில் மணிமேகலையைவிடச் சிலப்பதிகாரமே சிறந்ததெனக் கருதுகின்றேன். மேலும், மணிமேகலை ஒரே தன்மையவான அகவற்பாக்களினால் ஆக்கப்பட்டிருக்கின்றது. சிலப்பதி காரமோ ஆங்காங்கு நிகழும் நிகழ்ச்சிகளில் ஈர்ப்புண்டு மக்கள் உள்ளம் எவ்வெவ்வாறு அசைவுறுகின்றதே அவ்வவ்வாற்றிற் கிசைந்தபடி யெல்லாம் அகவற்பா கலிப்பா வஞ்சிப்பா முதலான பலதிறப்பாக்களும் இசை தழுவி யாக்கப்பட்டுத் தான் கூறுங் கதை நிகழ்ச்சிகளை நம்கண்முன்னே காட்டிப் பல்வகையுணர்வெழுச்சிகளால் நம்மை யின்புறுத்துந் தகையதாய் விளங்குகின்றது. உண்மையை உள்ளபடி எடுத்துச் சொற்சுவை பொருட் சுவை துளும்பத் தொடுத்து இசைத்தேன் துளிக்க மிழற்றும் முறையிற் சிலப்பதிகாரமும் திருத்தொண்டர் புராணமும் ஒருங்குவைத் தெண்ணற் பாலனவென்டபது சிறியேன் கருத்து.

அம்பிகாபதி:-

இளவரசியாரின் கருதது மிகவும் பொருத்தமாயிருக்கின்றது. ஆயினுஞ் செயற்கரிய செய்கைகளால் தாம் சிவபிரான் திருவடிக்கண் வைத்தபேரன்பிற் சிறிதும் பிறழாமையினைத் தெருட்டிய மெய்யடியார் வரலாறுகள் எல்லா நலனுந் தோய்ந்தொளிரக் கொண்டு, ஆசிரியர் சேக்கிழார் அருளிச்செய்த திருத்தொண்டர் புராணந் துலங்கா நிற்கின்றது; மற்றுச் சிலப்பதிகாரமோ எம்போன்ற மக்களின் வாழ்க்கைவரலாற்றினை நுவலா நிற்கின்றது; இது தமிழ் நலம் ததும்ப இயற்றப்பட்ட தொன்றாயிருப்பினும் இதனை அதற்கு ஒப்பாக உரைத்தல் கூடுமோ?
வரும் ......18ல்

அம்பிகாபதி அமராவதி - 16 -

2006-05-24T13:20:00.000+05:00

மூன்றாம் நிகழ்ச்சி: முதற்காட்சி

களம்: அமராவதி இருக்குங் கன்னிமாடம்

தோழி: அம்மா அமராவதி! நம் ஆசிரியர் கம்பர் நேற்றுத்தான் வெளியூருக்குப் போய் இருக்கிறார் அவர் திரும்பிவர ஓராண்டு செல்லுமாம், அதுவரையில் நமக்குக் கல்வி கற்பிக்கத் தில்லைவணர் என்னும் ஒரு சிறந்த தமிழாசிரியர் ஏற்படுத்தப் பட்டிருக்கிறார். அவர் கட்பார்வையிழந்த குருடராதலால், அவரை நாம் யாரும் பார்க்கலாகாதாம். அவர்க்கும் நமக்கும் இடையே சாயம்பூசிய தடிப்பான ஓர் இரட்டுத் திரை கட்டி, அத்திரையின் வெளிப்புறத்தில் அவர் இருந்து பாடஞ்சொல்ல, நாம அதன் உட்புறத்திலிருந்து பாடங்கேட்டல் வேண்டுமாம். இதனை நின் அன்னையரான அரசியார் உனக்குத் தெரிவிக்கச் சொன்னார்கள். நம் அமைச்சரின் மகன் நயினார்பிள்ளை தான் ஆசிரியருடன் வருவார்.

அமாராவதி: ஏடி நீலம் ஈதென்னடி ஒரு பெரு வியப்பாயிருக்கின்றதே! கண்ணில்லாக் குருடர் ஒருவர் எங்ஙனங் கல்வி கற்றார்? அவர்எங்ஙனம் நமக்குப் பாடஞ் சொல்வார்? என வியப்புறுகின்றேன்.

தோழி: அப்படியன்று அம்மா அவர்க்குக் கண் குருடாய்ப் போனது சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னே தானாம் அவர் தமக்கு இருபதாமாண்டு நிரம்புமுன்னமே தமிழ் இலக்கண இலக்கிய நூல்களுங் கலைநூல்களும் ஆழ்ந்து ஆராய்ந்து கற்றுத்தேர்ந்த நுண்ணறிவனராய் விட்டனராம். இருபதாமாண்டு கடந்தபிறகு தான் அம்மைநோய் கண்டு அவர்க்குக் கண் குருடாயிற்றாம். இப்போதவர்க்கு இருபத்தைந்தாமாண்டு நடக்கிறதாம். அவர் எப்படி இருந்தால் நமக்கென்ன? நமக்குக் கல்விதானே வேண்டும்..

அமரா:அதுண்மைதான். அவர் இளமையிலேயே கற்றுத் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தால் பின்னர்க் கண் குருடாய்ப் போனாலும் பாடஞ்சொல்வதிற் சிறிதுங்குறை இராதென்றே நம்புகிறேன். அவர் குருடராய் இருந்தலால் நமது மேல் மாளிகைக்கு வருவது அவர்க்கு இடர் பாடாயிருக்கும். ஆதலால், இக் கன்னி மாடத்தின் பின்னுள்ள பூந்தோட்ட மண்டபத்தில் இருந்தே நாம் பாடம் கேட்க வேண்டும் . ஒழுங்குகளை என் அன்னையல்தெரிவித்தபடியே போய்செய். மாலை நேரம் நெருங்குகின்றது. ஆசிரியர் தில்லை வாணர் விரைவில் வந்துவிடுவர். அவர் நம் கண்ணல்படாமல் வரவும், வந்திருந்து பாடஞ் சொல்லவும், சொன்னபின் திரும்பிச் சொல்லவும் நாம் அமைச்சரின் மகன் நயினார் பிள்ளையும் வேண்டிய ஏற்பாடுகளைச் செய்வா ரெனக் கருதுகின்றேன்.
(தோழி போய்விடுகிறாள்)

மூன்றாம் நிகழ்ச்சி : இரண்டாம் காட்சி

களம் : கம்பரது மாளிகை
அம்பி: வருக வருக என் நண்ப நயினார்பிள்ளை நின்னைச் சில நாட்களாய் யான் காணவில்லையே!

நயினார்: அம்பிகாபதி நின்னைக் காணத நாடகள் பயனில் நாட்களே நம் மன்னர்பிரான் கட்டளைப்படி என் தந்தையாரால் ஏவப்பெற்றுச் சடையவர்மன் குலசேகரபாண்டியனை இங்கு அழைத்துவரும் பொருட்டு மதுரைமாநகர் சென்று நேற்றுத்தான் அவனை அழைத்துக்கொண்டு இங்கு வந்து சேர்ந்தேன்.

அம்பி: எதற்காக நம்மரசர் அப்பாண்டிய இளவரசனை அத்தனை விரைவாக இங்கு அழைப்பித்திருக்கின்றனர்?

நயினார்:நம்மரசரின் மகள் அமராவதிக்குத் திருமணஞ் செய்ய ஏற்பாடாகின்றது. குலசேகரன் அமராவதிக்கு மாமனாதலால் இருவரும் பழகும் பொருட்டு அவன் வருவிக்கப்பட்டிருக்கலாம்.

அம்பி: அவன் அங்ஙனம் விரைந்து வருகைக்கு அதுதான் காரணமா இருத்தல் அதுயிருக்கட்டும். இளவரசி அமராவதி கூர்த்த அறிவும் முத்தமிழ்ப்பயிற்சியும் உடையவளாயினுங் கைகால் முடமாயிருப்பவள் என்றும், அழகற்ற முகத்தினளென்றும் நின் தந்தையார் சொல்லக்கேட்டேன். ஆனால், என் தந்தையாரோ நீண்ட காலமாய் அவட்குப் பாடஞ்சொல்லி வருபராயிருந்தும், அவளுடைய யாக்கையின் குற்றத்தையும் முக அழகு இன்மையினையும் எனக்குச் சொன்னதேயில்லை?

நயினார்: அவள் நம் அரசர்ககு ஒரே செல்வப் புதல்வியாய் இருத்தலால், அவளைப் பற்றிக் குறைவு சொன்னால் அஃதொரு பெருங்குற்றமாகக் கருதப்படுமன்றோ? அதனால்தான் நின் தந்தையார் அவளிடத்துள்ள உடற் பழுதினைக் கூறினாரில்லை யென எண்ணுகிறேன். அரசர் குலசேகரனை வருவித்ததும் அவன் அவளை மணந்து கொள்ளுமாறு இணக்குதல் பொருட்டே போலும்.!

அம்பி: இருக்கலாம். இம்மாலைப் பொழுதிலிருந்து யான் இளவரசி அமராதிக்குக் கல்வி கற்பித்து வரும்படி நம் சோழ மன்னர் கட்டளை யிட்டிருக்கின்றாரென நின் தந்தையார் எனக்குச் சொல்லினர்.

நயினார்: அதனை மீண்டும் உனக்குத் தெரிவித்து இன்னுஞ்ச் சிறிதுநேரத்தில் உன்னை அரண்மைனக்கு அழைத்துச் சென்று, அங்கேகன்னிமாடத்தின் பின்னேயுள்ள இளமரக்காவின் எழில்கெழு மண்டபத்தில் இளவரசிக்குப் பாடஞ் சொல்லுமிடத்தில் நின்னை விட்டு வரும்படி என் தந்தையார்என்னை ஏவியிருக்கின்றனர். அதனோடு இளவரசி நின்னைப் பார்க்கவும் நீ அவளைப் பார்க்கவுங்கூடாதபடி நும்மிருவருக்கும் இடையே திரையிடப்பட்டிருக்குமாம். அங்ஙனம் திரையிட்டது உடற்பழுதுள்ள இளவரசியை வெளியார் எவரும் பாரக்கலாகாது என்பதற்கே. அதுபோக நீ தொட்டதற்கெல்லாம் பாட்டுப் பாடும் இயற்கையினனாதலால், அரண்மைன இளமரக்கா அதன் மண்டபம் முதலியவைகளின் அழகுகளைக் கண்டவுடனே பாட்டுப்பாடி விடாதே. அவட்குப் பாடஞ் சொல்லி வீட்டுக்குத் திரும்பும் வரையில் நீ கண்ணில்லாத ஒரு குருடனைப் போவே நடந்து கொள்ளல் வெண்டுமென்று என் தந்தையார் வற்புறுத்திச் சொன்னார். சிறிது பிசகு கண்டாலும் நம் அரசர் பெருஞச் சீற்றங் கொள்ளுமியல்பினராதலால் மிகவுங் கருத்தாக நீ நடந்து கொள்ள வேண்டும். அறிவிற் சிறந்த உனக்கு யான் வேறு மிகுதியாய்ச் சொல்ல வேண்டிவது என் உளது? நீ மேற்கொண்ட செயலை இறைவன் இனிது நிறைவேற்றுவானாக.
வரும்.....17

அம்பிகாபதி அமராவதி - 15 -

2006-05-21T13:01:00.000+05:00

அமைச்சர்: ஆம், அன்னையே! கம்பர் தம் நூலின் கடவுள் வணக்கச் செய்யுட்களைப் படித்தவுடனேயே நம் புலவர்கள் ஒருவர் பின்னாரொருவராய் அவற்றின்கட் பிழை கண்டு வினவவும் அவற்றிற்கு அம்பிகாபதியார் விடை சொல்லவும் ஆக ஒரு பெருஞ் சொற்போர் நிகழ்ந்தது! கடைசியாகச் சாக்கியப் புலவர் கூறிய எல்லாம் பொய் யென்னுங் கொள்கையினால் ஒரு பெருங் குழப்பமும் உண்டாயிற்று.

அரசன்: பார்த்தீரா நம்பிப் பிள்ளே! கடவுளும் பொய், உயிரும் பொய், உலகமும் பொய், எல்லாம் பொய் என்று நம் சாக்கியப் புலவர் கூறியது எத்துணைப் படுபொய்யா யிருக்கின்றது! இதுவும் ஒரு கொள்கையா! இதுவும் ஒரு மதமா! இதற்கு அம்பிகாபதி சொல்லிய விடையைப் பார்க்கிலு:ம், நமது துத்தி அதற்குக் கொடுத்த சாட்டையடியே திறமான விடை! (துத்தி அது கேட்டு விலாப்புடையை அடத்துக்கொண்டு குதிக்கிறான்)

அரசி: (நகைத்துக் கொண்டே) துத்தி அதற்கு யாது சொன்னான் அரசே!

அரசர்:சாக்கியப் புலவர் எல்லாம் பொய் என்று சொன்னவுடனேயே இவன் என்னை விளித்து, அப்படியானால் 'நான் இதோ இருக்கிறேனே! என்னைக்கூடப் பொய்யென்று சொன்னால் எனக்கு அழுகை வருது' என்று சொல்லி அழத் தொடங்கிவிட்டான் . அவையின் ரெல்லாரும் வயிறு குலுங்கக் குலுங்க நகைத்தனர். அதன் பின் என்னைச் சுட்டிக்காட்டி, 'அரசே! நீங்கள் கூடப் பொய்யா?' என்று அவன் வினவ, அவையினர் அனைவருஞ் சாக்கிய புலவரை நோக்கியபடியாய் அடங்கிவிட்டனர். மேலும் அவன் 'இந்த உலகமெல்லாம் பொய்யென்றாரே ; அப்படியென்றால் இந்த இரவில் எனக்கு உணவு ; அதுவும் பொய்யாகாமல் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள் ' என்ற கோணற்கும்பிட்டுடன் கொச்சையாய்ப் பேசவே, பின்னும் எல்லாரும் பெரிதும் சிரித்தனர்!. சாக்கிய புலவர் முகங்கருகிப்போயிற்று . அது கண்டு யான் ' அவர் தமது மதக்கொள்கையைச் சொன்னாரே தவிர , எல்லாம் உடனே பொய்யாய் விடுமென்பது அவர் கருத்தன்று ' எனக்கூறி எல்லாரையும் அமைதிப்படித்தினேன்.

அரசி: துத்தி சொல்லிய சொற்களால் சாக்கியபுலவர் தமது கொள்கையின் படி தாமும் பொய்யாகல் வேண்டும். அவர் உட்கொள்ளும் உணவும் பிற நுகர்பொருள்களும் பொய்யாகவே ஒழியவேண்டும் என்பது எளிது போதரலால், அவர் முகங்கருகாமல் வேறென் செய்வார்! ஏடா துத்தி! உனக்கு இன்றிரவு இரட்டைச்சாப்பாடு .

கோமாளி: அம்மா, அம்மா! மாராசா எனக்கு மூனுசாப்பாடல்லோ ரொம்ப ரொம்ப தாரேனெண்ணு சொன்னாங்க. நீங்க ஒரு சாப்பாட்டெ குறைச்சுட்டீங்களே!

அரசி:(நகைத்து) அப்படியானால் , நான் உனக்கு நான்கு சாப்பாடு தருகிறேன்

அரசர்: கம்பர் திரும்பி வரும் வரையில் அம்பிகாபதி தான், நம் புதல்விக்குப் பாடம் சொல்லித் தரவேண்டும். நமது நிலையுந் தனது நிலையும் நன்குணர்ந்த தக்கோனாதலால் ஏதுந் தவறிழைப்பான் அல்லன் என் மகளும் தனது மேதகு நிலையுணர்ந்து மிக்கோலாதலால், சிறிதும் பிழைபடாள் .

அமைச்சர்: மன்னர் பெரும! இருவரும் தக்கோரென்பதில் தட்டில்லை? என்றாலுகூட, அரசியார் சொல்லுவதுங் கருதற்பாலது. ஆதலால், யான் ஒரு சூழ்ச்சி சொல்லுகின்றேன். அது பிராட்டிக்குந் தமக்கும் எனக்குமல்லது பிறரெவர்க்குந் தெரிதலாகாது. (அந்த ரகசியம் சொல்லப்படுகிறது)

அரசன்: நம்பிப்பிள்ளே! இன்னும் ஒரு சொல். நம் புதல்வியின் திருமணத்திற்கு வேண்டும் ஏற்பாடுகள் செய்து கொண்டிருக்கிறோம்..நம் மருகன் சடையவர்மன் குலசேகர பாண்டியனுக்குத் திருமுகம் நாளையே விடுத்து, அவனை மதுரையினின்றும் இங்கு வருவியுங்கள்.

அமைச்சர்: அங்ஙனமே செய்கின்றேன் பெருமானே.

வரும்.......

அம்பிகாபதி அமராவதி - 14 -

2006-05-16T20:29:00.000+05:00

அரசன்: கம்பர் எதுமே சொல்லிற்றிலர். ஆனால், அவர் மகன் அம்பிகாபதி எழுந்து, 'புலவர்' என்னுஞ் சொல்லுக்கு கடவுளர் என்னும் பொருளுமுண்டு; அதனாற் கடவுள் வணக்கஞ் சொல்லவே புலவர் வணக்கமும் அதன்கண் அடங்கும் என்றான். அவ்விடையின் நுட்பத்திற்காக அம்பிகாபதியை எல்லாரும் வியந்தனர்.

அரசி: ஓ! கம்பர் மகன் அவ்வளவு நுண்ணிய கல்வியறிவு வாய்ந்தவனா! அவனுக்குத் துத்தி யாது சொன்னான்?

அரசன்: துத்தி அவனை நோக்கி ஏதும் கூறிற்றிலன் ஆயினும், புலவரெல்லாரையும் பார்த்து, 'என் மனைவிக்கு ஆண்பிள்ளை மேல் விருப்பம்; எனக்குப் பெண் பிள்ளைமேல் விருப்பம்; ஆகையாற் சுவாமிகளே, எனக்கு ஒரு பெண் பிள்ளை பிறக்க வரங்கொடுங்கள்' என்று கேட்டு எல்லாரையுஞ் சிரிக்க வைத்தனன்.

அரசி: நகையாடக் கூறிய துத்தியின் சொற்களும் நுட்பம் உடையனவாகவே காணப்படுகின்றன! பிள்ளைப் பேறு வழங்கல் கடவுள் ஒருவரால் மட்டுமே இயலுமன்றி மக்களால் இயலாது. ஆகவே, மக்களாகிய புலவரைக் கடவளார் என்றல் பொருந்தாமை, அவன் கூறிய சொற்களிற் குறிப்பாய்க் காட்டப்படுகின்றது. (கோமாளியை நோக்கி) நின் சொல்லின் நுட்பத்தை வியந்தேன். (கோமாளி மகிழ்ச்சி மிக்குக் கோணற்கும்பிடு போடுகிறான்) அதன்பின் யாது நிகழ்ந்ததோ?

அரசன்: அதன் மேற் கோமாளியைப் பேசவிடாமல் அடக்தகினேன். புலவர்கள் கேட்ட கேள்விகளுக்கு விடை தருமாறு நங் கூத்தமுதலியார் வேண்டக், கம்பர் வாளாவிருந்தனர். ஆனால், அம்பிகாபதியோ ஒவ்வொரு கேள்வி கட்கும் அனைவரும் வியக்கத்தக்க விடைகளை நுண்ணறிவோடும் நூற்சான்றுகளோடும் நன்கு பகர்ந்தே வந்தான். என்ன நம்பிப்பிள்ளே! நுங்கள் கருத்தையுஞ் சொல்லுங்கள்.

அமைச்சர்: அம்பிகாபதியார் கூறிய விடைகள் நுண் பொருள் பொதிந்த பழைய வைணவத்திற்குஞ் சைவசமயவுண்மைக்கும் முற்றும் ஒத்திருந்தன. அவர் கூறிய விடை விளக்கத்தில் வைத்து நோக்கினால், கம்பர் கூறிய கடவுள் வாழ்த்திற்குக் குற்றம் வராதென்று கருதினேன். ஆனாற் சைவத்திற்கப் பகையாய்ப் பிற்காலத்து வைணவர்கள் கட்டிய புராணக் கதைகளையே விடாப்படியாய்ப் பிடித்திருக்கும் நம் வைணவப் புலவர், அம்பிகாபதியாரின் விடைகளைச் சிறிதுமே ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. திருமாலின் பிறப்பான இராமன், திருமாலினும் நான்முகன் சிவபிரானிலுஞ் சிறந்தவன் என்றே முழங்கினார். அதுகண்டு நங் கவிச்சக்கரவர்த்தி கூத்தர் எவ்வளவு சீற்றங்கொண்டு அதனை மறுத்தனர்! சமண் சாக்கியப் புலவர்கள் கடவுள் உண்மையினை ஒப்புக் கொள்ளாவிடினம், இராமாயணக் கதை பொய்யென்றே கழறினர்; சாக்கியப் புலவர் தமது மிகப் பழைய 'தசரத ஜாதகச்' ' சான்று கொண்டு இராமாயணப் பின் நிகழ்ச்சி முழுப் பொய்யென்று காட்டியதை அம்பிகாபதியாரும் ஒருவகையில் உடன் பட்டே மொழிந்தனர். இருந்த வாற்றாற் பண்டைக்காலத்தில் முருகவேள் சூரன்மேற் சென்று அவனை வென்ற நிகழச்சியே, வைணவர்கள் இராமன் இராவணனை வென்ற நிகழ்ச்சியாகப் பிற்காலத்தே மாற்றி இராமாயணம் எழுதி வைத்தார்களென்று கருதுகிறேன்.

அரசன்: அதுதான் உண்மை. இனி, நம் அம்பிகாபதியின் நுண்ணுணர்வையும் பரந்தாழ்ந்த கல்வியறிவையும் அழகையும் இனிய குணங்களையும் நினைக்கநினைக்க அவனைப் பிள்ளையாகப் பெற்ற கம்பர் என்ன தவஞ் செய்தனரோ வென்றெண்ணி வியக்கின்றேன்! இத்தகையன் ஒருவன் நம் அரச குடும்பத்திற் பிறந்திலனே என்றெண்ணியும் வருந்துகின்றேன்!

அரசி: அத்துணைச் சிறந்த அம்தபிகாபதியை நம் அரச குடும்பத்தில் ஒருவனாகவே வைத்துப் பாராட்டுதல் நமக்குப் பெருமையேயன்றிச் சிறுமையாகாதே?

அரசன்: அஃதெங்ஙனம் அங்கயற்கண்ணி? அவனோ உவச்ச குலத்திற் பிறந்தவன்: நாமோ உயர்ந்த வேளாள குலத்தினேம்( வேளாண்மை செய்யும் குலம்) நம்மினும் எத்தனையோ மடங்கு தாழ்ந்த குலத்தவனான அவனை நம் குலத்தவருள் ஒருவனாக வைத்து நலம் பாராட்டுதல் ஒரு சிறிதும் ஆகாது. ஆயினும், அவனை அவன் தந்தையாரைப் போலவே நம் புலவர் பேரவையில் ஒரு பெரும் புலவனாக வைத்துப் பல சிறப்புகளுஞ் செய்யக் கருதியிருக்கின்றேன். அதனோடு இன்னம் இரண்டு மூன்று நாட்களில் நம் அருமைப புதல்வி அமராவதிக்கு அம்பிகாபதியை ஆசிரியனாகவும் அமர்த்த முடிவு செய்திருக்கின்றேன். அவளது கூர்த்த அறிவுக்கு இசையத் தமிழ் கற்பிக்கவல்லவன் அவனே.

அரசி: ஈதென்ன பெருமானே! அம்பிகாபதி கல்வியும் நுண்ணிறிவும் வாய்ந்தவனாதலோடு, பேரழகும் இளமையும் இனிய குணங்களும் உடையனென்றும் நீங்களே சொல்லுகிறீர்கள், இத்தகைய ஒருவனை, மடந்தைப் பருவத்தினளும் பேரழகியும் முத்தமிழ்ப் பயிற்சியில் மிக்க விழைவினளுந் திருமணமாகாதவளுமான என் மகளுக்கு ஆசிரியனாக அமர்த்துதல் நன்றாகுமா? என நினையாமற் பேசுகிறீர்களே? நுங்கள் சொல்லைக்கேட்டு என் நெஞ்சம் நடுங்குகின்றது! மேலும் ஆசிரியர் கம்பர்தாம் நம்மருமைப் புதல்விக்குத் தமிழ் கற்பித்து வருகையில் அவர் மகனை எதுக்காக அவளுக்கு ஆசிரியனாக அமர்த்தக் கருதுகிறீர்கள்?

அரசன்: அதன் காரணத்தை யான் உனக்குத் தெரிவிக்கும் முன் வேறுபேச்சு வந்து குறுக்கிட்டது. கம்பர் தமது இராமாயணத்தை நமது புலவர் பேரவையில் அரங்கேற்றுவதற்கு நம் புலவர் எவரும் இடங்கொடுக்கவேயில்லை. அதுகண்டு நம் அமைச்சர் அதனை அவர் தில்லைவாழந்தணரிடையிலாவது திருவரங்கத் திருமாலடி யாரிடையிலாவது கொண்டுபோய் அரங்கேற்றுக வென்று சொல்லி விட்டார். (அமைச்சரைப் பார்க்க)
வரும்...........15

அம்பிகாபதி அமராவதி - 13 -

2006-05-03T18:23:00.000+05:00

இரண்டாம் நிகழ்சி : இரண்டாம் காட்சி

களம்: அரண்மனை, உவளகம்

நேரம்: மாலை

அரசன்: (அமைச்சருடன் உவளகத்திற்குச் செல்கையிற் கேமாளியைப் பார்த்து) ஏடா, துத்தி! அமைச்சரும் யானும் வருகின்றோம் என்று அரசிக்கு முன் ஓடித் தெரிவி (அமைச்சரைப் பார்த்து) நெடுநேரம் ஆகியும், இன்னுஞ் சிறிது நேரம் இம்மாலையில் நீங்கள் எம்முடன் இருக்கவேண்டுவது பற்றி வருந்துகின்றேன்.

அமைச்சர்: எவ்வளவு நேரம் ஆனாலும் மன்னர் பெருமான் பணியிற் காத்திருக்கக் கடமைப்பட்டிருக்கின்றேன்.

அரசன்: அமைச்சரே , கம்பர் தில்லை ,திருவரங்கம் சென்று வர ஓராண்டாவது ஆகும் அது வரையில் எம் அருமைப் பதல்வி அமராவதிக்கு தமிழ் பாடம் கற்பிக்க எவரை ஏற்படுத்தலாம் என கருதுகிறீர்கள்.

(இருவரும் உவளகத்தினுட் சென்று அரசன் அமர, அமைச்சர் பக்கத்தே நிற்க அரசி வந்து அரசனைப் பணிந்து)

அரசி: பெருமான் புலவர் பேரவையின்றம் வர நெடு நேரமாயிற்று போலுமு் (அமைச்சரைப் பார்த்து) நம்பிப்பிள்ளை நிற்கின்றனரே.

அரசன்: பிள்ளே! இருக்கையில் அமருங்கள்! அங்கயற்கண்ணி! நீயும் அத்தளிமத்தில் அமர்.இன்றைக்கு நம் புலவர் பேரவையில் மிகவுங் கிளர்ச்சியான ஒரு சொற்போர் நடைபெற்றது; அஃதிப்போது தான் ஒரு முடிவுக்கு வந்தது.

அரசி: ஆசிரியர் கம்பர் இயற்றிய ராமாணத்தைப் பற்றியதாகத்தான் அச் சொற்போர் நிகழ்ந்திருக்க வேண்டுமென நினைக்கின்றேன்.

அரசன்: நங்கவிச் சக்கரவர்த்தி ஒட்டக்கூத்தர் செய்த சூழ்ச்சி எளிதிலே நிறைவேறுவதற்கு கம்பரது நூலேமிகவும் இடந்தந்து விட்டது. கம்பர் முன்னோடு பின் முரணாக அத்துணை பிழைபட கடவுள் வணக்கம் பாடுவார் என்று ஞான் நினைக்கவேயில்லை.சிவபிரான் மேலாதல் திருமால் மேலாதல் அவர் கடவுள் வாழ்த்து சொல்லாமல் முத்தொழில் புறியும் முழுமுதற்கடவுளை நேரே கண்டவர்போற்தலைவர் என்னுஞ் சொல்லால் அவ்வார்த்தை முதலிற் கூறினார்.

அரசி: முத்தொழில் புரியுங் கடவுளை வணங்கத் தொடங்கினவர் அவர்கோர் உருவும் பெயரும் ஏற்பித்தன்றி அதனை வாழ்த்தி வணங்கள் இயலாதே.

அரசன்: நீ செல்லும் இத்தடையினையே நம் சைவப் புலவர் நன்கெடுத்துக்காட்டி மறுத்தார். அதற்கு கம்பர் பொருத்தமான விடை சொல்லல் இயலாமல் , ' இப் புலவர் பேரவை பல்சமயப் புலவரும் குழுமிய தொன்றாயி ருத்தலின், அவ்வெல்லார்க்கும் பொதுப்பட வைத்து முழுமுதற்கடவள் வணக்கம் சொன்னேன்' என்றார். உடனே நம் வைணவப் புலவர் எழுந்து முதற் பாட்டிற்கு பொதுக்கடவுள் வணக்கம் சொல்லி பின்னிரண்டு பாட்டுகளில் திருமாளே முதற் கடவுள் என்றது முன்னோடு பின் முரணாமன்றோ என மறுத்தனர்.

அரசி: ஆம், அஃது உண்மைதானே அரசே! முத்தொழிலைப் புரியும் கடவுளினும் மேலாக காத்தற்றொழில் ஒன்றே புரியுந் திருமாலை முதல்வராக வைத்தல் யாங்ஙனம் பொருந்தும்? இதுதானம் உணராமற் கம்பர் முன்னோடுபின் கடவுள் வாழ்த்துப் படியது எனக்கு பெரியதொரு வியப்பைத்தருகின்றது.

அரசன்: சிறு தெய்வ வணக்கத்தில் ஈடு பட்டவருக்கு அறிவுக்கண் குருடாய்விடும் என்பதற்கு கம்பரே ஒரு சான்று. இராமாநுசர் பரப்பிய குருதெய்வகொள்கையில் மயங்கிச், சைவவேளாள செல்வராகிய திருவெண்ணெய் நல்லூர் சடையப்பவள்ளலே ' சடையன்' என தாம் பூண்ட சிவபிரான் பெயரையும் மாற்றி 'சரராமன்' என்னும் வைணவபெயரை தமக்கு புனைந்து கொண்டார். அவரது உதவியையே மிக நாடிநிற்கும் கம்பரும் அவரையொப்ப வைணவ மதவெறிபிடித்து , அவரது ஏவுதலால், அவரது ஊரிலிருந்தே இவ்விராமாயணத்தை இங்ஙனம் முன்பின் முரணாக பாடிமுடித்திருக்கின்றார்.

அரசி: பெரும! பின்னர் கடவுள் வாழ்த்தை பற்றிய முடிவுஎன்னவாயிற்று?

அரசன்: அன்னேரத்தில் நங் கோமாளி துத்திகேட்ட ஒரு கேள்வி, கம்பர் கூறிய விடை பொருந்தாமையினை நன்கு விளக்கியதோடு அவரையும் வெள்க செய்தது. புலவர் எல்லாருக்கும் அஞ்சிய கம்பர் பொதுக் கடவுள் வணக்கம் கூறினர் ஆயின் , அதை புலவர் வணக்கம் என்னாமல் கடவுள் வணக்கம் என்று ஏன் சொல்ல வேண்டும் என்று துத்து வினவினான்.

அரசி: ஆ!ஆ! குறியான கேள்விதான் அதற்கு யாது விடை
வரும்.........14

அம்பிகாபதி அமராவதி - 12 -

2006-04-30T11:38:00.000+05:00

கோமாளி:- (அரசனைநோக்கி) மாராசா எனக்கு ஒரு ஐயுறவு அதெக் கெஞ்சிக் கேட்கட்டுமா?

அரசன்:- கண்டபடியெல்லாம் உளறாமற் சொல்லக்கூடுமானாற் சொல்.

கோமாளி:- ( சாக்கியப் புலவரைச் சுட்டிக்காட்டி) இந்த சாக்கிய சாமி சொன்னாங்களே கடவுள் இல்லை யென்று; அது எப்படியாவது போகட்டும்; ஆனா உயிர் கூட இல்லே யின் னாங்களே, அது எப்படி ? இதோ நான் இருக்கிறேனே , என்னக் கூட பொய்யினுசொன்னா எனக்கு அழுகை வருகிறது (சிறிது ஆழுகின்றான். எல்லாருஞ் சிரிக்கின்றனர்) மாராசா, நீங்கக் கூட பொய்யா? இந்த உலகமெல்லாம் பொய்யின்னாங்களே; அப்படியான இந்த இரவைக்கி எனக்குச் சாப்பாடு? அது பொய்யாவாமே பாத்துக்குங்கோ.(எல்லோரும் மிகச்சிரிக்கின்றனர்! சாக்கிய புலவர் நாணுகின்றனர்)

அரசன்: (நகைத்துத் கொண்டு) ஏடா! துத்தி. சாக்கிய புலவர் தமது மதக்கொள்கையை எடுத்துச்சொன்னாரே தவிர, உடனே எல்லாம் பொய்யாய் விடுமென்பது அவரது கரத்தன்று. உனக்கு மும்மடங்கு மிகுதியான உணவு இன்றிரவு தரச்செய்வோம், அஞ்சாதே. (அம்பிகாபதியை நோக்கி ) ஏதும் விடையுண்டோ?

அம்பிகாபதி:- சாக்கிய புலவர் கூறிய தமது மதக்கொள்கை உலக வழக்கிற்கும் நூல் வழக்கிற்கும் அன்றோர் மென்யுணர்விற்குஞ் சிறிதும் பொருந்தியதாய் இல்லை. அஃது உலக வழக்கிற்கு முழு மாறாதல் இப்போது துத்தி நகைச்சுவையுண்டாக பேசிய சொர்காளல் வெட்ட வெளியாய் விளங்கி விட்டது. இனி கடவுளும் உயிரும் உண்டோ இல்லையோ என்னும் ஆழ்ந்த ஆராய்சியில் நாம் இப்போது நுழைய வேண்டுவதில்லை நம் பெருமான் மெய்கண்ட தேவர் தாம் அருளிச்செய்திருக்கும் சிவஞான போதத்திற்கு கடவுள் உயிர் உலகம் அல்லது பதி,பசு,பாசம் என்னும் முப்பொருள்களைப் பற்றி ஆராய்ந்துரைக்க வேண்டுவனவெல்லாம் முற்ற அராய்ந்து அவற்றின் உண்மையை முடித்துக்கூறியிருக்கின்றார். மற்று என் தந்தையார் இயற்றிஇருக்கும் இராமாவதார காப்பியச் சொற்பொருட்டன்மைகளை ஆராய்தற் பொருட்டு குழுமிய இப்புலவர் பேரவையயில் அதனை விட்டு பிற வற்றை ஆராய்தல் வெறும் கர்லப் போக்காகும். இனி, ராமன் என்றோர் அரசன் வடநாட்டில் இருந்தமை , பழைய பெளத்த சமய நூலாகிய 'தசரத ஜாதகத்திலேயே ' சொல்லப்பட்டிருத்தலின் , அவனை இல்பொருள் என்றல் பெளத்தர் தம் நூலுக்கே மாறாய் இருக்கின்றது. ஆனால், அவன் தென்னாடு போந்து இராவணனோடு போராடினான் என அது நுவலவில்லையே எனின், அவன் தென்னாடு போந்ததாக அந்நூல் நுவலாமையால் , அவன் தென்னாடு போந்த செய்தி பொய்யாக கருதப்பட்டினும், உள்ளோன் தலைவனாக நிகழாததனை நிகழ்ந்ததாக வைத்து அவன் மேலேற்றி உரைப்பது 'இல்லதினியது நல்லது என்று புலவரால் நாட்டப் பட்டதோர் ஒழுக்கமாம்' என்று தெய்வப் புலமை நக்கீரனார் உரையுரைதாராகலின் , வடமொழியில் வான்மீகி நாட்டிய அப்புணைந்தரையினையே என் தந்தையார் மொழி பெயர்ந்துப் பாடினார். அதனை என் தந்தையார் நூலுக்கு ஒரு குற்றமாகக் கூறுதல் அடாது.

வைணவப் புலவர்: இராமாயணத்தின் பின் நிகழ்ச்சி பொய்யென்னும் பெளத்தரின் கொள்கையை அம்பிகாபதியார் ஏற்று மொழிதலாலும், இராமன் மும்மூர்த்திகளிலும் மிக்கவன் என்பதனைப் புனைந்துரையென அவர் அங்ஙனமே கூறுதலாலும் கம்பர் இயற்றிய இவ்விராமாவதார நூலை வைணவராகிய நாங்கள் ஒப்புக் கொள்ளல் முடியாது.

சைவப் புலவர்: பிறப்பு இறப்பு இல்லா முதல்வனாகிய சிவபிரானைப் பார்க்கிலும், பிறப்பு இறப்பிற்பட்ட ஒரு சிற்றுயிராகிய இராமனை மேலவனாகக் கூறுங் கம்பரது இந்நூல், சைவர்களாகிய எங்களாலும் ஏற்றுக் கொள்ளபடுதல் இயலாது.

சாக்கியப் புலவர்: கடவுள் உண்டென்பதே பெறப்படாமல் இருக்கக் கடவுளே இராமனாகப் பிறந்தான் என்றலின் கம்பரத இந்நூல் பெளத்தராகிய எங்களாலும் ஒப்புக்கொள்ளப்படுதல் இயலாது.

சமணப் புலவர்: இதே காரணம் பற்றிக் கம்பராமயணத்தைச் சமண் மதத்தவராகிய யாங்களும் ஏற்றல் சிறிதும் கூடாது

கூத்தர்: கம்பர் பாடிய இவ்விராமாவதாரக் கடவுள் வணக்கமே வைணவத்தி்ற்கும் முரணாய்ச் சைவத்திற்கும் முரணாய்ச் சமண் சாக்கியத்திற்கும் முரணாய்க் காணப்படுகின்றது. அம்பிகாபதியார் கூறிய விடைகளோ சைவ சமயக் கொள்கைகளோடு இணங்கி அறிய நுட்பம் வாய்ந்தனவாயிருப்பினும், அவை கம்பர் கருத்தோடு ஒட்டியவையல்ல என்பது அதனைச் சிறிது நினைந்து பார்ப்பவரும் நன்குணர்வர். ஆகையால் இந்நூலைப் பல் சமயப் புலவரும் ஒருங்கு குழீஇய இப்பேரவையில் எங்ஙனம் அரங்கேற்றுவிப்பதென்பது எனக்கு விளங்கவில்லை. இதற்கு மன்னர் பிரானும் அமைச்சருமே முடிவு கூறவேண்டும்.

அமைச்சர்: மாபெரும் புலவர்கள் உள்ள இப்பேரவையில் நீங்கள் எல்லாரும் ஒரே சமயத்தீராயில்லாமல், ஒன்றோடொன்று ஒவ்வாப் பல்பெருஞ் சமயத்தீராய் இருகிக்கின்றீர்கள் நும்மில் பலரும் இதுகாறும் நிகழ்த்திய தடைகளால் கம்பர் இயற்றிய இவ்விராமாவதார நூல் நும்மில் அம்பிகாபதியாரைத் தவிர மற்றேவராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதாயில்லை. ஆதலால் அனைவராலும் ஒப்புக்கொள்ளப்படத்தக்கது, தெய்வப்புலமைத் திருவள்ளுவ நாயனார் அருளிச் செய்த திருக்குறளைப் போன்ற தொரு நூலாக இருந்தல் வேண்டும்.

புலவர் எல்லாரும்: ஆம்! ஆம்! திருக்குறளைப் யொத்த தொரு பொதுநூலே இப்பேரவையில் அரங்கேற்றத் தக்கதாககும்; மற்றை ஆகா.

அமைச்சர்: அங்ஙனமாயின், ஆசிரியர் கம்பர் தமது இராமாவதார நூலைச் சைவ சமயக் கொள்கைக்கேற்பச் செய்தனராயின், அதனை அவர் தில்லைக்குக் கொண்டு சென்று தில்லை வாழந்தணர் தம் அவையில் அரங்கேற்றுதலே செயற்பாலது. அன்றி, அதனை அவர் வைணவ சமயக் கொள்கைக் கேற்பச் செய்து முடித்தனராயின், அதனை அவர் திருவரங்கத்திற்கு எடுத்துச் சென்று திருமாலடியார் இடையில் அரங்கேற்றுதலே செயற்பாலது. மன்னர்பிரான் கட்டளயாதோ?

அரசன்: அறிவான் மிக்க சான்றோர்காள்! அமைச்சர் நம்பிப்பிள்ளை கூறுவது எமக்கும் பொருத்தமாகவே காணப்படுகின்றது. ஆசியர் கம்பர் இயற்றிய ராமவதார காப்பியத்தின் கடவுள் வணக்கச் செய்யுட்களே உங்களுல் எவராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப் படாமையினை நான் வருத்தத்துடன் நேரே கண்டேன் ; ஆகையால் இந்நூலின் மற்றை பெரும்பகுதி முழுவதும் உங்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுமோ என ஐயுறுகின்றோம் . சமண் சாக்கிய புலவர்கள் எவருமே இதனை ஏற்கமாட்டார்கள் என்பது வெளிப்படை. . எஞ்சிய சைவராதல் வைணவராதல் இதனைஏற்பார்களானால் இதனை அவ்விருவருள் ஒரு குழுவினரிடையே அரங்கேற்றுவித்தலே நன்று. ஆசிரியரது கருத்து யாதோ.?

கம்பர் : மன்னர் பிரான் திருவுள்ளங்கருதுமாறே யான் இந்நூலை முதலில் தில்லை மாநகருக்கு எடுத்துச் சென்று அங்கே தில்லைவாழந்தணரிடையில் இதனை அரங்கேற்ற முயல்வேன் அவரதற்கு இடம் தாராராயின் பின்னர் திருவரங்கத்திற்குச் சென்று திருமாலடியார் நாப்பண் இதனை திண்ணமாய் அரங்கேற்றி வருவேன். யான் இன்னமொரு கிழமையில் இங்கிருந்து புறப்படுவதற்று அரசர் பெரும! விடையளித்தருளல் வேண்டும்.

அரசன்: அவ்வாரே செய்தருள்க புலவர் பிரானே! நம்பிப்பிள்ளே ! ஆசிரியர் தில்லையும் திருவரங்கத்திற்கும் சென்று தமது நூலை அரங்கேற்றி வரும் வரையும் அவருக்காகுஞ்செலவுகளுக்கு சிறிதும் குறைவின்றி நிரம்பப் பொன்னும் ஏவலாட்களும் ஊர்திமுதலியவைகளும் கொடுத்து வழி அனுப்பிவையுங்கள்.(எழுந்து புலவரணைவரையும் வணங்கி ) மாலை 9 நாழிகைக்கு மேல் ஆகிவிட்டது. நுங்களை நெடுந்நேரம் இன்று இவ்வகையில் நிறுத்தி வைத்துவிட்டோம். பிழைபொருத்தருள்க.

(எல்லொருஞ் செல்ல விடைதர)

புலவர் அனைவரும் :- மன்னர் பெருமா! பன்னெடுங்காலம் ஆழிசூலகில் வாழியர் பெரிதே

( அமைச்சரைத்தவிர மற்யையோர் அனைவரும் போய்விடுகின்றனர்)
வரும் .........13

அம்பிகாபதி அமராவதி - 11 -

2006-04-28T16:39:00.000+05:00

வைணவப் புலவர்: இதுவும் எமது வைணவமதக் கொள்கை யன்று. இது சைவமதக் கொள்கை. இராமபிரான் திருமாலினும் மிக்க கடவுள் தன்மை உடையன் என்பதே எமது கோட்பாடு.

கம்பர்: இராமனது தெய்வத் தன்மையைப் பற்றிக் கூறிய செய்யுட்களைப் படித்துக் காட்டினால் அவரது கருத்தின் மெய்மை தெற்றென விளங்கும்.

{கம்பர் தமது நூலின் இடையிடையே இராமனது தெய்வத் தன்மையினை நுவன்ற பாடல்களைப் படித்து முடிவாக}

"முளரிமேல் வைகுவான் முருகற் றந்தஅத்

தளிரியல் பாகத்தான் தடக்கை ஆழியான்

அளவிஒன் றாவரே யன்றி ஐயமில்

கிளவியர் தனித்தனி கிடைப்ப ரோதுணை"

என்னுஞ் செய்யுளைப் படித்தனர்

வைணவப் பலவர்: இது தான் எமது மதம்! மும்மூர்த்திகளுந் தனித் தனியே எம் இராமபிரானுக்கு ஒப்பாக மாட்டா ரென்பதே எமது கொள்ளை, இவ்விடத்தே கம்பர் சொல்லியது முற்றிலும் பொருத்தமே.

(அரசன், அமைச்சர், சைவப்புலவர் முகங்சிவக்கின்றனர்)

கூத்தர்: (சீற்றத்துடன் எழுந்து) ஈதென்ன பேதைமை! "பிறவா யாக்கைப் பெரியோன்" என இளங்கோவடிகளாலும், "தாயுமிலி தந்தையிலி தான்றனியன் காணேடீ"என மாணிக்கவாசகராலும், "தந்தையாரோடு தாயிலர் தம்மையே, சிந்தியா எழுவார் வினை தீர்ப்பாரல், எந்தையார் அவர் எவ்வகையார் கொலோ" எனத் திருஞானசம்பந்தராலும் வழுத்தப்பட்ட முழுமுதற்கடவுளான சிவபொருமான் எங்கே, கோசலையின் வயிற்றில் கருவாய்த் தங்கிப் பிறந்து தன்னரசையும் மனைவியையும் இழந்து. அரக்கரொடு பலநாள் வருந்திப் போராடி, அகத்தியர் ஈந்த சிவபிரான் வில்லாலுங் கணையாலும் அவரை மடித்துப், பின் தன் மனையாளையும் அரசையும் பெற்று வைகி, நாட்செல்லச் சரயு நதியில் வீழ்ந்து மாண்ட இராமன் எங்கே! இத்தகைய இராமனை மும்மூர்தியினுஞ் சிறந்தவன் என்றலினும் மிக்கதொரு மடமையுண்டோ? சொல்லுமின் புலவீர்காள்!

வைணவப் புலவர்: கொள்கைகளைப் பற்றிப் பேசுங்கால்'பேதைமை, 'மடமை' முதலான வசைச் சொற்களை வழங்கி எதிர்ப் பக்கத்தாரை இகழ்தல் முறையன்று

கூத்தர்: "அரனதிகன் உலகளந்த அரியதிகன் என்றுரைக்கும் அறிவிலார்க்கு" என்றுரைத்த விடத்து, 'அறிவிலார்' என்னும் வசைச்சொல்லால் இருபக்கத் தாரையுங் கம்பர் இகழ்ந்து பேசியிருக்கின்றனரன்றோ? யாம் வழங்கிய அவ்விரண்டு சொற்களும் மெய்யறிவில்லாமையைத் தெரிவிக்கின்றதாகலின், அவ்வாறு சொல்லியதை ஒரு குற்றமாக எடுத்தலாகாது.

அரசன்: எடுத்த பொருளை விடுத்துச் சொற்குற்றம் பார்த்தல் நன்றன்று, உண்மை காணும் வேட்கையுடன் நிகழ்த்தப்படும் இவ்வழக்கில் தவறி வசைச் சொற்கள் சில வரினும் அவற்றை நீங்கள் பாராட்டலாகாது. ஆயினும, "யாகாவா ராயினும் நாகாக்க" என்னுந் தெய்வத் திருக்குறளை நுங்களெல்லார்க்கும் பணிவுடன் நினைப் பூட்டுகிறேன். அது நிற்க, 'மும்மூர்த்திகளுந் தனித்தனியே இராமனுக்கு ஒப்பாகார்' என்ற கம்பருரை பொருந்துமா? என வினாவியதற்கு இன்னும் விடைவந்திலது.

அம்பிகா: மன்னர்பிரான் கட்டளைப்படியே அதற்கு யான் அறிந்த விடை கூறுவேன்," முளரிமேல் வைகுவான்" எனுஞ் செய்யுளின் கருத்துப் பொருள் என் தந்தையார் கருத்தன்று; அது சுக்கிரீவன் கருத்து. இராவணனாற் கவர்ந்து கொள்ளப்பட்ட சீதை தன் மெய்யினின்றுங் கழற்றி யெறிந்த அணிகலன்களைச் சுக்கிரீவன் கொணர்ந்து இராமனுக்குக் காட்ட, அவன் அவற்றைக் கண்டு சீதையின் பிரிவை யாற்றானாய் மிக நைந்து உணர்வற்றுக் கீழே விழ, அவனை சுக்கிரீவன் தாங்கி, அவன் அப்பெருந் துயர் நீங்கி மனக்கிளர்ச்சி கொள்ளுமாறு, 'மும்மூர்த்திகளும் ஒன்று சேர்ந்தால்உனக்கு ஒப்பாவரேயன்றி அவர் தனித்தனியே நினக்கு ஒப்பாகார்' என உயர்வு நவிற்சியால் கூறிய புனைந்துரையை என் தந்தையார் கருத்தாகத் துணிதல் தக்க தன்று.

(கூத்தரும் அரசனும் மகிழ்சிக் குறி காட்டுகின்றனர்)

சைவப்புலவர்: சுக்கிரீவன் கருத்தாக அவ்வாறு கம்பர் கூறுதலுங் குற்றமேயாம். மூம்மூர்த்திகளுந் தனித்தனியே இராமனுக்கு ஒப்பாகார் என்பதற்கு மேற்கோள் பண்டைச் சான்றோர் அருளிச்செய்த தமிழ் நூல்களிலாதல், வடமொழி நூல்களிலாதல் இருக்கின்றனதா? மேற்கோள் காட்டாக்கால் அக்கூற்றுக் குற்றமேயாகும்.

சமணப்புலவர்: (எழுந்து) காணப்பட்ட இவ்வுலகமும் ,இவ்வுலகத்தியங்கும் உயிர்களுமே நம் பொறி புலன்களாலும் அறிவாலும் அறியப்படுகின்றன. இவற்றின் மேம்பட்ட கடவுள் என்றொரு பொருள் உண்டென்பது எவ்வாற்றாலனுந் துணியப் படவில்லை. அங்ஙமிருக்கக் கடவுளென்றொரு பொருள் உண்டென்றும், அக்கடவுளும் ஒன்றாயிராமல். சிவன், மாயன், நான்முகன் என மூவராய் உளரென்றும், மாயனே இராமனாய்ப் பிறக்க அவ்விராமன் மாயனிலும் ஏனையிருவரிலும் ஏற்றம் மிக்கவனென்றும் புகல்வன வெல்லாஞ் சிற்றறிவினாரை ஏமாற்றி, அவர் தம்முட் கலாம் விளைத்து, அவ்வாற்றால் தம் பிழைப்புக்கு வழிசெய்து கொண்டவர் கட்டி வைத்த குருட்டுக் கதைகளே யன்றி வேறல்ல. அத்தகைய பொய்யை ஒரு காப்பியமாகப் பாடிய கம்பரது செயல், ஒரு முயற்கொம்பின் மேலேறிச் சென்று வான்வெளியில் ஒரு மாளிகை கட்டுவதற்கே ஒப்பாயிருக்கின்றது!

சாக்கியப் புலவர்: கடவுளென்றொரு பொருள் உண்டெனட்பது எவ்வாற்றானும் அறியப்படாமை போலவே, உயிர் என்று ஒரு பொருள் உண்டென்பதும் எவ்வாற்றானும் அறியபடவில்லை. இவ்விரண்டின் வேறாக உலகம் என்பதொரு பொருளும் உண்மையில் இல்லை.இல்லாதவற்றைஉள்ளனவாகக் கனவின்கண் உணரும் மயக்கவுணர்வே கடவுளும், உயிரும், உலகமும் உண்டென நனவின் கண்ணும் மயங்கியுணர்கின்றது. இம்மயக்கந் தீர்ந்தவழி அம்மூன்று பொருளும் இல்லையா என்பதே முடிவு. இல்பொருளான கடவுள் இல்பொருளான இராமன் என்னும் ஓர் உயிராகப் பிறந்த தென்றலும், பிறந்து இல் பொருளான இவ்வுலகின்கண் இல் பொருளான இராவணனைக் கொன்ற தென்றலும், எல்லாம் முழுப்பொய். மெலும் வான்மீகி இராமாயணத்திற்கு முற்பட்ட எமது 'தசரத ஜாதகம்' இராமன் தென்னாடு போந்ததாக ஏதும் நுவலவில்லை. அவன் கங்கையாற்றங்கரையிலேயே தன் தங்கை சீதையுடன் சில காலந் தங்கியிருந்து; தன் தந்தை இறந்தபின் தனது நகர்க்கு மீண்டேகிச் சீதையை மணந்துகொண்டு அரசு செலுத்தினான் என்னுமளவே கூறுகின்றது. ஆகவே இராமாயணங் கூறும் நிகழச்சிகள் அத்தனையும் முழுப்பொய்யும் புரட்டுமேயாகும்; அதனாற் பொய்யான இராமனைப் பொய்யான மும்மூர்திகளுந் தனித்தனியே ஒவ்வாரென்பதும் பொய்; (இதைக் கோட்டு அவையினர் எல்லாரும் நகைக்கின்றனர்)
வரும் ....12

அம்பிகாபதி அமராவதி - 10 -

2006-04-26T11:49:00.000+05:00

அம்பி: அற்றேல் வைணவமத ஆழ்வார்களில் ஏனையோரைவிட மெய்யுணர்வில் மிக்கவருங் காலத்தால் முற்பட்டவருமான பொய்கையாழ்வாரும் பேயாழ்வாரும், "பொன்திகழும் மேனிப் புரிசடையம் புண்ணியனும் நின்றுலகந் தாய நெடுமாலும்--என்றும் இருவரங்கத் தால்திரிவரேனும் ஒருவன் ஒரவரங்கத் தென்றும் உளன்" என்றும், "தாழ்சடையும் நீண்முடியும் ஒண்மழுவுஞ் சக்கரமும் சூழ் அரவும் பொன்ஞாணுந் தோன்றுமால்--சூழுந் திரண்டருவி பாயுந் திருமலைமேல் எந்தைக்கு இரண்டுருவும் ஒன்றாய் இசைந்து"
என்றும் முறையே பாடிச் சிவபெருமானையுந் திருமாலையும் உயர்வு தாழ்வு கருதாது ஒத்த நிலையில் ஓருருவில் வைத்துக் கூறியிருக்கின்றனராதலால், அது வைணவமதக் கொள்கை என்பது பொருந்தாது. (அரசனம் அமைச்சனம் அம்பிகாபதியின் விடையை வியந்து மகிழ்கின்றனர்)

சைவசமயப் புலவர்: தீவடிவினனான சிவபிரானுக்கு நீர் வடிவினனான திருமால் ஒரு தேவியேயெனச் சைவ சமயாசிரியர் நால்வரும் அருளிச் செய்திருத்தலால், அதனையே முதலாழ்வார் இருவருந் தழீஇக் கூறினர். அதனால், அது வைணவத்திற்கே உரிய கொள்கையாதல் எங்கனம்,? இம் முதற் பெருங் கொள்கையில் வேறாகாத போது, வைணவத்தைப் பிறிதொரு மதமாக வைத்துரைத்தல் இசையுமா?

வைணவப் புலவர்: முதலாழ்வார் இருவர்க்கும் பின் வந்த நம்மாழ்வார் முதலானவர்கள் கைக்கொண்ட கொள்கையே எம்மனோர்க்குரிய உண்மை வைணவமாகும். அதனை விடுத்துச், சைவ சமயச் சார்பில் நின்று முதலாழ்வார் பாடியருளிய திருப்பாட்டுகளை எடுத்டதுக் காட்டி அம்பிகாபதியார் கூறிய விடை எம்மனோர்க்கு உன்பாடாகாது.

அம்பி: பண்டைக்காலத்தே, அதாவது இற்றைக்கு ஆயிரத்தி இருநூறாண்டு கட்கு முற்பட்ட காலத்தே சைவம் என்றும் வைணவம் என்றும் இரு வேறு மதங்கள் இருந்தமைக்குத் தினையளவு சான்றுதானும் இல்லை. எல்லாரும் "நீலமேனி வாலிழை பாகத் தொருவனையே" வணங்கியும் வாழ்த்தியும் வழிபட்டும் வந்தனர். சைவசமய ஆசிரியரும், முதலாழ்வார் இருவரும் அம்மெய்ந் நெறியிற் கடைப் பிடியாய் நின்றே நம்மனோர்க்கு முழுமுதற் கடவுளுண்மையினை அறிவுறுத்தினர். அவர்க்குப் பிற்காலத்தில் வந்தவர்களே மதவெறி பிடித்துத் திருமாலையுயர்த்திச் சிவபெருமானைத் தாழ்த்தி, தம் புன்செயலுக்கேற்ற புராண கதைகளைப் பொய்யாகப் புனைந்து கட்டி மதவேற்றுமையுண்டாக்கிப் பிறவிப்பயனைத் தாமும் இழந்து பிறரும் இழக்கும்படி செய்துவிட்டனர்! இவ்வுண்மையினையே என் தந்தையாரும் இவ்விராமாவதார காவியத்தின் கிட்கிந்தா காண்டம், நாடவிட்ட படலத்தில்,
"அரனதிகன் உலகறந்த அரியதிகன் என்றுரைக்கும் அறிவிலார்க்குப், பரகதிசென்றடை வரிய பரிசே போல்" என்று விளக்கடமாக நன்கெடுத்துப் பாடியிருக்கின்றார். மேலும, "நம்மாழ்வார் சிவபிரானை இழிவாக விடுத்துத் திருமாலையே உயர்வாகப் பிடித்துப் பாடிய கொள்கையினர்" உன்மையன்று; அவர்,
"பூத்தண் துழாய்முடியாய் புனைகொன்றையஞ் செஞ்சடையாய்"
என்றும்,
"என மலைமகள் கூறன்றன்னை. . . எயில் முன்றெரித்த
வென்று புலன் துரந்த விசும்பாளியைக் காணேனோ"
என்றும்,
"முனியே நான்முகனே முக்கண் அப்பா"

என்றுஞ் சிவபொருமானைப் படலவிடங்களில் அன்புதுளும்ப வழுத்திக் கடைப்படியாக நின்ற பாட்டில்,

"அவாவறச் சூழ் அரியை அயனை அரனைஅலற்றி
அவாவற்று வீடு பெற்ற குருகூர்ச் சடகோபன்"

என்று முடித்துக் கூறியும் இருக்கின்றார்.

சைவசமயப் புலவர்: அவ்வாறு எனில் கம்பர் தாம் இயற்றிய இந்நூலுக்கு 'இராமாவதாரம்' எனப் பெயர் வைத்த தென்னை?.

அம்பி: இந்நிலவுலகில் தீயவர் தொகையுந் தீமையும் மிகுந்து. நல்லவர் குழுவும் நன்மையும் அலைவுற்றுக் குன்றுகின்ற காலத்தே, எல்லாம் வல்ல இறைவன் தன்னருட் செயலுக்குத் தக்கார்பால் நின்று தீயாரைத் துடைத்து நல்லரைப் புரப்பான். ஆதலால், அரக்கரின் கொடுமை பெருகி அறவோரின் பெருமை அருகிய பண்டை நாளில் இறைவன் இராமபிரானைப் பிறப்பித்து அவன் பால் முனைந்து நின்று அரக்கரை அழித்து அறவோரை ஓம்பினான். கட்புலனாகத இறைவன் செயல் கட்புலனாய்ப் பிறந்த இராமபிரான் என்னுந் தக்கோன்பால் நின்று அவனை இயக்கித் தன் நோக்கத்தினை முடித்தது. ஆகவே, தக்கோனான இராமன் பிறப்பினையும் அதனால் உலகத்திற்கு விளைந்த நன்மையினையுங் கூறுதலின் இக்காப்பியத்திற்கு 'இராமாவதாரம்' எனப் பெயர் தந்தனர் என் தந்தையார்.
வரும்.....11

அம்பிகாபதி அமராவதி - 9 -

2006-04-26T08:33:00.000+05:00

அம்பிகாபதி: (உடனே எழுந்து) 'புலவர் ' என்னும் சொல்லுக்கு 'கடவுளர்' என்றும் ஒரு பொருள் உண்டு. அதனால் கடவுள் வணக்கஞ் சொல்லவே, புலவர் வணக்கமும் அதில் அடங்கும் (எல்லாறும் அம்பிகாபதியின் நுண்ணறிவினை வியக்கின்றனர்)

கோமாளி: அப்படியானா, சாமிங்களா ! எனக்கொரு வரங்கொடுங்க ! எம்பொண்டாட்டிக்கு ஆம்பிளைப் பிள்ளை மேலே ஆசை , எனக்குப் பொம்பள பிள்ளே மேலேதான் ஆசை எனக்கொரு பொம்பள பிள்ளைக்கி வரம் கொடுங்க .

புலவர்:( குலுங்கி சிரித்து) அப்படியே தந்தோம்

அரசன்: ஏடா, துத்தி! வாயை மூடு சிவ பூசையில் கரடியைவிட்டோட்டுதல் போல் புலவர்கள் பேச்சினிடையே ஏதும் உளராதே!

(அவன் வாயை மூடிக் கொண்டு அச்சமுற்றவன் போல் நிற்க கண்டு எல்லோரும் நகைக்கின்றனர்)

கூத்தர்: முதற் செய்யுளிற் போந்த முழுமுதற் கடவுள் வணக்கத்திற்குப் பின்னிரண்டு செய்யுளிற் போந்த திருமால் வணக்கம் மாறாயிருக்கின்றதன்றோ? என்ற வினாவுக்கு விடை தரல் வேண்டும்.(என்று கம்பரை நோக்கிக் கூற கம்பர் தம் மகனை நோக்கல்)

அம்பிகாபதி: காணவுங் கருதவும் படாத முழுமுதற் கடவுளை வாழ்த்துவது முகமனே யாதலால், சத்துவ குணத்தின் பாற்பட்டுக் காணவுங் கருதவும் எளிதாக நம்மனோர்க்குத் திருமால் வடிவிற்றோன்றிய அம்முதற் கடவுளைப் பின்னிரண்டு செய்யுட்களில் வணங்கியது மாறுகோளாகாது.

சைவசமய்ப் புலவர்: அற்றேல் , முழுமுதற் கடவுளை வாழ்த்திய முதற் செய்யுள் முகமனேயன்றி உண்மையன்றென்பது. அம்பிகாபதியாரால் ஒப்புக் கொள்ளப் பட்டது. அது நிற்க, முக்குணங்களுங் கடந்த முழுமுதல் அம் முக்குணங்களுள் ஒன்றான சத்துவத்தின் பாற்பட்டுத் தன் பெருமை குன்றிச் சிறுமை எய்திய தெனல் அதன் இறைமைக்கு இழுக்காம். அங்ஙனஞ் சிறுமைபட்ட திருமாலை முதல்வராக இசைப்பது யாங்ஙனம் பொருந்தும்?

அம்பி: இந்நிலவுலகத்தைவிட எத்தனையே கோடி மடங்கு பெரிதான பகலவன் மண்டிலம் இங்கிருந்து நோக்கும் நம்மனோர் ஊனக்கண்களுக்கு ஒரு சிறு சிவந்த வட்டம் போல்தோன்றினும், அது தன்னளவில் மிகப் பெரிய தோர் உலகமேயாதல் போல, நம்மனோர் பொருட்டுத் திருமால் வடிவிற் சிறுத்துத் தோன்றும் முதல்வன் தன்னிலையிற் பெருத்த இயல்பினனேயாம்: அதனால் அஃதவன் இறைமைக்கு இழுக்காகாது.

சைவசமயப் புலவர்: அற்றேல் சத்துவ குணத்தில் தோன்றிய முதல்வன், தமோ குணத்தில் தோன்றிய முதல்வனான உருத்திரனிலுஞ் சிறந்தவன் என்பதுபடக் கம்பர் இரண்டாவது செய்யுளில், "மூன்றனுள் முற்குணத்தவரே முதலோர்" எனக் கூறியது பிழையன்றோ?.

அம்பி: தந்தையாயினான் ஒருவன் தன் மக்களுள் தனக்கு நேரே பயன்படும் ஒரு புதல்வனை உயர்த்தி மற்றைப் புதல்வர்களைத் தாழ்த்திப் பேசுதல் போலத் திருமால் வடிவில் நேரே போந்து இந் நிலவுலகினர்க்குதவி புரிந்த இறைவனை உயர்த்தி அங்ஙனம் நேர்நின்றுதவி புரியாது எட்டா நிலைமையனாய் உருத்திரன் என நின்ற இறைவனை மிகுத்தப் பேசாது விட்டனர்; ஆதலால் அஃதொரு குற்றமாகாது.

வைணவப் புலவர்: இஃது எங்கள் வைணவ மதக் கொள்கையன்று எங்கள் கொள்கைப்படி திருமாலே முதற் கடவுள்; மற்றை நான் முகன் உருத்திரன் என்னும் இருவருந் திருமாலினுந் தாழ்ந்த சிறு தேவர்களே ஆவர்.(அரசனுங் கூத்தருஞ் சைவப்புலவருஞ் சினக்குறியுடையராகின்றனர்)
வரும்......10

அம்பிகாபதி அமராவதி - 8 -

2006-04-24T07:09:00.000+05:00

இரண்டாம் நிகழ்ச்சி: முதற் காட்சி

களம்: சோழன் அரண்மனையிற் புலவர் மண்டபம்

நேரம்: பிற்பகல்

அரசன்: (அமைச்சர் நம்பிப் பிள்ளையை நோக்கி) ஐய! இப்பங்குனி திங்களிலேயே வெயிலின் கடுமை மிகுதியாக இருக்கின்றது! பகல் 25 நாளிகை ஆனமையால் இப்போது தான் வெயிலின் கடுமை தனிந்து வருகின்றது புழுக்கத்தை மாற்றி தென்றல் காற்று மெல்லென வீசுகின்றது . சண்பகம் சந்தனம் முல்லை மெளவல் முதலான மலர்களின் நறுமணத்தில் அளைந்து வருதுலால் இம் மலையக்கால் நம் உடம்புக்கும் உயிருகு:ம் எவ்வளவு ஆறுதலையும் கிளர்ச்சியையும் தறுகின்றது! பாருங்கள்

அமைச்சர்: ஆம் பெருமானே! கொழுந் தமிழ் நறவினை பருகும் புலவர் பெருமக்கள் குலாம் ஒருங்கு கூடியிருந்து அகப்பொருள் புறப்பொருள்களை நுணுகி ஆராய்ந்தின்புறுவதற்கு ஏற்றதோரிடமாக இம் மண்டபம் அமைக்கப்பட்டிருப்பது தான் பெரிதும் பாராட்டற்பாலது! இதனை சூழ்ந்துள்ள இளமரக்காவில் மணங்கமழ் மரஞ்செடி கொடிகள் அழகுற அமைந்து பசுந்தலை நெருங்கி பல நிறப்பூக்கல் உடையவாய் பகலவன் வெப்பந்தோன்றாவாறு தண்ணிழல் பயந்து நிற்கின்றன; இம் மரத்தொகுதிகளின் இடை யிடையே பளிங்கை உருக்கி நிறைத்து விட்டார் போல் குளிர்ந்த நீர் நிரம்பிய வாவிகள் அமைந்து விளங்குகின்றன; அவ்வாவிகளில் அகன்ற இலைகளின் ஊடே ஊடே அல்லியும் தாமரையும் முறுக்கவிழ்ந்த மலரினவாய்த் திகழ அம்மலர்களிலும் இலைகளிலும் பெரியவுஞ் சிறியவுமான புள்ளினங்கள் பறந்து பறந்தமர்கின்றன. மரக்கோடுகளிலும் பூங்கொடிகளிலும் இருந்து குயில்கள் கூவுகின்றன. நாகணவாய் பாடுகின்றன; இவையெல்லாம் நம் உணர்வினை இயற்கையழகின் வயப்படுத்தி நமதுள்ளத்தினை எத்துணைப் பெருங்களிப்பின்கண் தோய்த்து விடுகின்றன.

அரசர்: ஆம் நம்பிப்பிள்ளை. என் முன்னோரான சோழவேந்தர்கள் தமிழமிழ்தை ஆரப்பருகித் தெவிட்டா அவ்வின்பத்தில் வாழ்நாள் முழுதும் திளைத்தவர்கள் . ஆதலால், அகத்தே தாம் துய்த்த அப்பேரின்ப பெருக்கை புறத்தே இவ்வமைப்பிலும் பெருக விட்டு களிகூற்தற்கே இப்புலவர் மண்டபத்தையும் இதனைச் சூழ்ந்த இளமரக்காவையம் வழிவழியே இவ்வளவு அழகுடையவாகச் சீர்செய்த வந்தார்கள். ஆ! இன்னேரத்திற்கு தாங்கள் நமது புலவர்பேரவையினை கூட்ட ஒழுங்கு செய்தது எவ்வளவு நல்லதாய் யிருக்கின்றது!

அமைச்சர்: இப்போது நடைபெறப் போகுங் கம்பராமாயண அரங்கேற்றத்தால் நம்புலவர் குழுவிற் பெரும் போராட்டம் நேரும். ஆதலால் அது தணிதற்கு இரவில் நெடுநேரஞ் செல்லுமெனக் கண்டே, எப்போதும் போல் மாலைப் பொழுதில் இவ்வவையினைக் கூட்டாமல் முன்னதாக இப் பிற்பகலிலேயே இதனைக் கூட்ட ஒழுங்கு செய்தேன் மன்னா!

அரசன்: அது நன்றே ஆனாலும் கம்பர் இராமாயாணத்தை இங்கு அரங்கேற்றாமல் செய்ய கூத்த முதலியாரிடம் கூறிவிட்டேன்.

அமைச்சர்: நானும் முதலியாரிடம் நெடு நேரம் பேசினோம். கம்பர் கல்வியிற் பெரிய புலவர் பெருமானாய் இருத்தலுடன், முன்னே தங்கட்கும் பின்னே இளவரசிக்கும் ஆசானாகவும் இருக்கிறார். பேர் உழைப்பிற் பாடிய அப்பெருங்காப்பியத்தை அவர் தமது புலவர் கழகத்திற் கொணர்ந்து அரங்கேற்ற இடம் கொடுக்க வில்லையேல் அவர்கு நம்மாட்டு மிக்க மனவருத்தம் உண்டாகும். அதுவேயுமன்றிக் கூத்தர்க்கும் அவர்க்கும் புறந்தோன்றாப் பகைமை நீண்ட காலமாய் வேரூன்றியிருக்கின்றது; அதனால் அவரது சொற்கேட்டே நடுவின்றித் தாங்கள் இராமாயாணத்தை அரங்கேற்ற மறுத்தீர்களென்னும் பழிச் சொல்லும் உண்டாம்.

அரசன்: (பதைத்து)அற்றேல், அவர் நூலை அரங்கேற்றுவதற்கு ஒழுங்கு செய்து விட்டீர்கள் போலும்.

அமைச்சர்: இல்லை அரசே, இன்றுடன் அரங்கேற்றம் முடிந்து போகும். நம் புலவர்கள் இடுஞ் சொற்போரால் உடனே அது முடிவுக்கு வருதலைக் காண்பீர்கள்!

கோமாளி: மாராசா, புலவர் சண்டையை நிறுத்தாதிங்க, ஊருச் சண்டே கண்ணுக்குக் குளிர்ச்சி.

அரசன்: (நகைத்து) ஏடா துத்தி, புலவர் சண்டை கண்ணுக்கு மட்டுமன்று ; அஃது அறிவுக்கும் குளிர்ச்சிதான்

{ஒட்டக்கூத்தர், கம்பர், அம்பிகாபதி, மற்றும் புலவர்கள் பிறரும் வருகின்றனர்}

அரசன்:(இருக்கையினின்றும் எழுந்து) புலவர் பெருமான்கட்கு வணக்கம். எல்லீரும் இருக்கையில் அமர்ந்தருள்க!
(எல்லோரும் அமர்கின்றனர்)

அமைச்சர்:(உடனே எழுந்து நின்று) வேந்தர் பெருமானுக்கும், இப்பேரவையில் அமர்ந்திருக்கும் நல்லிசைப் புலவர்க்கும் பிறர்க்கும் எனது வணக்கம். அறிவான் ஆன்ற சான்றோர்களே! நம் மன்னர் பெருமான் நிறுவியிருக்கும் இப் புலவர் பேரவையிற் பெருந்தமிழ்ப் புலவரும் பாவலருமான உங்களாலும் மற்றவர்களாலும் மிகப்பாராட்டப்படுங் கம்பநாடர் "இராமாயணம்" என்னும் பெருங்காப்பியத்தைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்துப் பாடி இருப்பது நீங்கள் அனைவரும் அறிந்ததொன்றேயாம். அதனை, அவர் இங்கே அரங்கேற்றக் கொணர்ந்திருக்கின்றனர். முதுமையிலும், முதுதமிழ்ப் புலமையிலும் இப் புலவர் பேரவைக்குத் தலைமையாசிரியராய் அமர்ந்திருக்குங் கூத்த முதலியார் இதைப்பற்றித் தமது கருத்தைத் தெரிவிக்குமாறு நம் வேந்தர் பெருமான் விரும்புகின்றார்கள்.

கூத்தர்: அரசர் ஏறே! அமைச்சர் பெருந்தகையே! அருந்தமிழ் வல்ல பெருந்தமிழ்ப் புலவர்களே! கல்வியிற் சிறந்த கம்பர் இயற்றியிருக்கும் "இராமாவதாரம்" என்னும் பெருங்காப்பியத்தை நாம் எல்லாருங் கேட்டு மகிழவேண்டுவதே செயற்பாலது. இங்கமர்ந்திருக்குங் கலைவாணரின் கருத்து யாதோ?

மீதம் ...9

அம்பிகாபதி அமராவதி - 6 -

2006-04-23T06:40:00.000+05:00

அரசி: ஆற்றாமையிலும் ஓர் இன்பம் இருக்கின்றது பெரும! முதன்மையாய்க் காதலன்பில் பிணிப்புண்டவர் பட்ட துன்பங்களைக் கண்டுங் கேட்டும் நாம் அழும்போதும் ஓர் இன்பத்தை அடைகின்றோம் ; அல்லாக்கால் அந்நிகழ்ச்சிகளைக் காண்பதிலும் கேட்பதிலும் நமக்கு விருப்பம் உண்டாகாதன்றோ? தங்கள் கருத்து யாதோ?

அரசன்: அது மெய்யே, என்றாலுங் கணவனும் மனைவியுமாய் வாழ்பவர் தம்முள் அன்புடையராயினும் இலாராயினும், ஒருவரையொருவர் இழக்க நேருங்கால் துயருற்றுப் புலம்புவது இயற்கைதானே! அதைக் காணும் பிறரும் அந்நேரத்தில் ஆற்றாராய்க் கண்கள்அழுதலும் இயற்கைதானே அங்கயற்கண்ணி! அதைச் சிறப்பித்துப் பேசுவதில் என்ன ஏற்றம் இருக்கிறது?

அரசி: அங்ஙனமன்று பெருமாளே காதலன்புடையார் தம் பிரிவில் உண்டாகும் ஆற்றாமை அவருயிர் உடம்பில் தங்கமாட்டாத ஓர் ஏக்கத்தினை உண்டாக்கி விடுகின்றது, அதனால் அவருள் ஒருவர் மாய்ந்தக்கால் மற்றவரும் ஏங்கி உயிர் துறந்துவிடுகின்றனர். வேறு வலிய காரணத்தால் உயிர் பிழைத்திருப்பினும், நடைப்பிணமாகவோ, இவ்வுலகியலிற் பற்றற்று இறைவன்பால் உருகி ஒடுங்கியபடியாகவோ வாழ்நாளைக் கழிக்கின்றனர். காதலரைப்பற்றி மாணிக்கவாசகப் பெருமாள் திருவாய் மலர்ந்தருளியது இப்போதென் நினைவுக்கு வருகின்றது.

அரசன்: அஃதியாது?

அரசி: “காகத் திருகண்ணிற் கொன்றே மணிகலந் தாங்கிருவர்
ஆகத்துள் ஓருயிர் கண்டனம் யாம் இன்றி யாவையுமாம்
மேகத் தொருவன் இரும்பொழில் அம்பலவன் மலையில்
தோகைக்குந் தோன்றற்கும் ஒன்றாய் வரும் இன்பதுன்பங்களே"

இவ்வருமைத் திருப்பாட்டிற்கு இலக்கியங் கண்ணகியும் மாதவியுமாதலால், அவர் தம் நிகழ்ச்சிகளை நேரே கண்டுங் கேட்டும் இளங்கோவடிகள் இயற்றியருளிய சிலப்பதிகாரத்தால் நன்கறிகின்றனம் அரசே!

அரசன்: கண்ணகியும் மாதவியுங் கோவலனைத் தம்முமயிராகக்கருதி அன்பு பாராட்டினராயின். அவன் இறந்தமை கேட்டவுடனே அவ்விருவரும் ஏன் இறந்து படவில்லை?.

அரசி: பின்நிகழ்ச்சிகளைப் பெருமான் மறந்துவிட்டீர்கள் போலும் கோவலனைக் கள்வனெனப் பிழைத்துணர்ந்து பாண்டியன் அவனைக் கொலை செய்வித்தமையின், தன் கணவற்கு அக்குற்றம் அணுகாமைப் பொருட்டும், பாண்டியன் முறை தவறிச் செய்த குற்றத்தை அவற்கு எடுத்துக் காட்டி அவனை பழிக்குப்பழி வாங்குதற் பொருட்டுங் கொலைக்களத்திற் பட்ட தன் கணவனைக் காணுதற் பொருட்டுமே கண்ணகி சிலநாள் உயிர் தாங்கியிருந்தது, தன் நோக்கம் முடிந்தபின் தன்னுயிர் நீத்துத் தன் கணவனை நுண்ணுடம்பிற் கண்டு அவனுடன் கூடி வானுலகு புகுந்தனள். மாதவியோ தான் ,ஈன்ற அருமை மகள் மணிமேகலையின் பொருட்டுச் சிறிது காலம் உயிர் தாங்கிப் பின்னர் துறவியாகி உயிர் நீங்கினள். ஆசிரியர் இளங்கோவடிகள் இந் நிகழ்ச்சிகளைத் தெளிவாக எடுத்துச் சொலல்லியிருக்கின்றனரே!

அரசன்: இவைகளை முற்றுமே மறந்து போனேன் கண்மணி!

அமரா: அப்பா, அரசியல் நிகழ்சிகளில் கருத்து ஈடுபட்டு இருத்தலால் இவைகளை மறந்து விட்டது இயற்கைதானே அம்மா!

அரசி: அது இயற்கைதான் கண்மணி ! நாம் எந்நேரமும் மிகுதியாய்க் கல்வியிலேயே நினைவு வைத்திருப்பதால் இவை நம் நினைவை விட்டகலவில்லை. மேலும் நான் சிலப்பதிகாரம் , மணிமேகலை என்னும் நூல்களைப் பயின்றபின், கண்ணகி, மாதவி, மணிமேகலை என்னும் பெண்மணிகளின் பேரன்புங் கற்பும் என் நினைவிற் கன்மேலெழுத்துப்போற் பதிந்து, தூண்டா மணிவிளக்குப் போற் சுடர்ந்து திகழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன.

அரசன்: என்ன அங்கயற்கண்ணி! ! அம்மாதர்களின் அன்பை அவ்வளவு மிகுதியாகச் சிறப்பித்துப் பேசுகின்றாய் மணஞ்செய்து கொண்ட பின் தங்கணவரிடத்தில் அன்பில்லா தொழுகும் மாதரார் தாம் யார் உளர்?

அரசி: உறவினரால் பிணைக்கப்பட்ட மண மக்களிடத்துக் காதல் அன்பும் உண்மைக் கற்பொழுக்கமுந்தோன்றி நிலைத்தல் அரிதாகவே யிருக்கின்றது. இத்தகைய சேர்க்கையில் பலர் தம் உறவினரின் கட்டுப்பாட்டுக்காகவே ஒருவர் மீதொருவர் அன்பு பாராட்டுகின்றனர்; மற்றும் பலர் கடமைக்ககாகவே வாழ்கை செலுத்துகின்றனர்; இன்னும் பலர் ,பிறர் கூறும் பழிக்கஞ்சி ஒருமித்து இருக்கின்றனர்; மேலும் பலர் முன்னமே தம்மால் விருப்பப்பட்டார் பால் உள்ளன்பும், தமக்குள் வெளியன்பும் உடையராய்க் கரந்தொழுகுகின்றனர்; இங்ஙன மெல்லாமலன்றி, மணந்து கொண்டபின் ஒருவரையொருவர் உயிராய்க் கருதியொழுகுங் கணவன் மனைவியரும் இல்லாமற் போகவில்லை.

அரசன்: அங்ஙனமாயின், அங்கயற்கண்ணி நீ என் மேல் எவ்வகையான அன்பு பூண்டு நடக்கின்றனையோ, {அரசி நாணத்தால் வாளாதிருக்க}

அமராவதி: (சிரிப்புடன்) அப்பா, அம்மாவும் நீங்களுந்தாங் காதலன்பு மிக்கவர்கள் ஆயிற்றே. உங்கள் உள்ளம் அறிந்ததொன்றை வினவினால் அம்மா எங்ஙனம் விடை சொல்லும்?

அரசி: அம்மா ! உண்மையைச் சொல்லி விடுகின்றேன். (அரசன் திடுக்கிடுகின்றான்) யான் உன் தந்தையாரைப் பாராமலும் இவரது உள்ளன்பை யான் அறியாமலும் இருக்கையில் , என் பெற்றோர்கள் இவர் தம் பெற்றோர்க்கு இணங்கி என்னை இவர்க்கே மணஞ்செய்து கொடுக்க உறுதி செய்த விட்டார்கள். அதனால், அப்போது என் உள்ளத்தில் உன்டான நடுக்கத்தைச் சிவபிரான் ஒருவரே அறிவர். எனது காதலன்புக்கு ஏற்றவர் அல்லாத ஒருவரை யான் மணக்கும் படி நேர்ந்தால் யான் என் செய்வதென்று மிகவும் கலங்கிநின்றேன்.
மணம் முடிந்த பிறகோ யான் செய்த நல்வினைப் பயத்தால் இவர்பால் எனக்குக் காதலன்பே நிகழ்ந்து எனது நடுக்கத்தைத் தீர்த்தது. நின் தந்தையாரும் இதுவரையிற் பேரன்பு டையராகவே என்பால் நடந்து வருகின்றனர். அஃது யான் பெற்ற பெறுதற்கரிய பேறன்றோ?.

அரசன்: செல்வி, அமராவதி ! நின் அன்னை 'உண்மையைச் சொல்லி விடுகின்றேன் ' என்றதைக் கேட்டவுடன் என் நெஞ்சந் திடுக்கிட்டது. எங்கே இவள் காதலன்பில்லா மனையாளாயினளோ என அஞ்சினேன்; ஆனாற் பேரன்பினள் என்பதை நெடுக அறிந்தே வருகின்றேன். நின் அன்னையின் பேரழகையுங் குணநலங் , கலைநலங்களையும் யான் கண்டது முதல், என் உயிர் ஒரு புதிய இன்ப உணர்ச்சி வாய்ந்ததாய், இவளை என் உயிராகவே கருதி வருகின்றது.

அமரா: (கை கொட்டிச் சிரித்து கொண்டு) அம்மா அம்மா, இப்போது அப்பாவுக்குக் காதலன்பு இன்னது தான் என்று தெரிந்துவிட்டது.

அரசன்: அங்ஙனமன்று கண்மணி யான் பழைய தமிழ் இலக்கியங்களைப் பயின்ற காலத்திலேயே காதலன்பைப் பற்றி அறிவேன். ஆனால், அது புலவர்களால் புனைந்து கட்டப்பட்டுச் சொல்லளவாய்க் கருதப்படுவதேயன்றி மெய்யாகவே நிகழ்வதல்ல என்றே எண்ணி வந்தேன். இப்போது நின் அன்னையின் உண்மை மொழிகளையும் கண்ணகி மாதவியின் அன்பின் திறத்தையும் நினைத்துப் பார்க்குங்கால், நம்மை யறியாமலே நமதுள்ளத்தில் நிகழும் அத்தகைய தோர் அன்பு இருக்கத்தான் வேண்டுமென் றுணர்கின்றேன்.

அரசி: பெரும என்ன என் மகளை உற்று நோக்கிக் கொண்டிருக்கின்றீர்களே?

அரசன்: அங்கயற்கண்ணி நின் அழகையெல்லாம் வடித்தெடுத்துத் திருத்திய பொற்பாவைபோல் அமராவதி திகழ்கின்றாள் இவட்கு ஏற்ற கணவன் வாய்க்க வேண்டுமே! இவட்கு அவன்பால் காதலன்பு நிகழ வேண்டுமே ! என்பதைப் பற்றித்தான் கவலைப்படுகின்றேன்..

அரசி: அதைப்பற்றி கவலைப் படவேண்டாம். அமராவதியின் மனப்பாங்கறிந்தே மணம் முடிப்போம்.

அரசர்: அஃது எங்ஙனம் முடியும்? நாமோ மிக உயர்ந்த அரசவாழ்க்கையில் இருக்கிறோம். நம்மையொத்த சேர பாண்டிய அரச குலத்திற் பிறந்த அரசிளைஞரிலிருந்தன்றோ நாம் நம் புதல்விக்கு மணமகனைத் தேர்நதெடுத்து மணம் புரிதல்வேண்டும்? தேர்ந் தெடுக்கப் படுபவன்பால் இவட்குக் காதலன்பு நிகழாவிட்டாலும், நமது மேல்நிலையை யறிந்து இவள் அவன்பால் பேரன்பு பாராட்க் கடமைப் பட்டிருக்கின்றன ளன்றோ?

அரசி: பெரும! என் புன்சொல்லையும் நன்சொல்லா நீங்கள் செவியேற் றருளல் வேண்டும் . கணவன் மனைவியர்க்குள் உண்டாகும் அன்பு பிறர் குழைத்து ஊட்டுவதன்று அஃதவர்கியற்கையாவுண்டாவது..

தேம்போதி ஆம்பல் திகழ்மதி முன்னோ
வேங்கதிர் முன்னோ விரிந்து வாய் விளங்கும்?
கொழுஞ்சுவை மாவும் மாவுறை குயிலுங்
குழைமுகந் தோற்றிக் கூவிக் களிப்பது
பொதியத் தென்றலின் முன்னோ? அன்றிப்
புதுமை சிதைக்கும் புயற்கால் முன்னோ?
தோகை மாமயில் ஓகையில் ஆல்வது
கருமுகில் முன்னோ? கதிரவன் மெம்மையிற்
பால் நுரை யென்னப் பாக்கும்
வால்நிற மாசியின் முன்னோ? மன்னா!

அரசன்: நன்கு நுவன்றனை நங்காய் ! நீபுகல்
அல்லியும் மாவும் மெல்லிய குயிலும்
நீல மஞ்ஞையும் மாந்தரைப் போலப்
பகுத்தறி வுடைய பிறவியோ வகுத்தி! அதனால்,
தேரும் அறிவின் வழிவைத் தன்பை
ஆரச் செலுத்தல் அணங்களை யார்க்கு
மான வாழ்கையென மதித்தறி நீயே

அரசி: அன்பின் வழியது உயிர் நிலை என்ற
வள்ளுவர் வாய்மொழி பொய்யோ வள்ளால் !
உயிர்கு உயிராய் நடக்கும் அன்பின்
வழியே அறிவும் ஒழுகவ தல்லது
மாறி இயல்வதை (எங்கும்) மகாரிலும் கண்டிலம்
பிள்ளைப் பருவத்துப் பள்ளியிற் கொள்ளுஞ்
சிறார்தங் கேண்மை சிறந்ததோ? வெறாத
நெஞ்சின ராகி எஞ்சா தியாவுந்
தேர்ந்து பார்த்து நேர்ந்த கேண்மை
மைந்தரில் பார்த்து நேர்ந்த கேண்மை
மைந்தரில் மகளிரிற் சிறந்ததோ? பகரீர்

அரசன்: அன்பும் அறனும் அறிவினை முன்நிறீஇப்
பின்பு செல்லா வாயின் மண்ணோர்
அல்லற் கடலிற் பட்டுப் பல்லோர்
பழிக்க மாய்வது திண்ணம்; அதனால்
அருமைப் புதல்வி அமரா வதியுங்
காத லன்பைக் கடைக் கண் நிறுவிநம்
மேதகு நிலையை அறிவாள் அளந்தொரு
மன்னவன் மகளை மணந்து
நன்னய வாழ்கை நடத்தவே கடவள்.

அமரா: பொல்லாத இவ்வுலகிற் பொருந்தாத வாழ்க்கையினில்
ஒல்லா மனத்தோ டொருங்கிருந்து நைவதினுங்
கல்லாத நூலெல்லாங் கற்றறிந்து கண்ணுதலின்
சொல்லார் திருவடிகள் தொழுதிருப்பேன் தோன்றலே!

அரசன்: அம்மா, அமராவதி எவ்வளவுதான் கல்வியிலுங் கடவுள் வழிபாட்டிலுங் கருத்தைச் செலுத்தியிருந்தாலும், நீ திருமணமின்றி யிருத்தல் நம்குலத்திற்கு அடாது. இப்போது நீ பதினாறாண்டுக்கு மேற்பட்ட மடந்தைப் பருவத்தை அடைந்துவிட்டாய், ( தன் மனைவியை நோக்கி ) நம் பாண்டிய மன்னன் மகனும் நின் தம்பியுமான குலசேகர பாண்டியனை வருவித்துச் சிறிது காலம் நம் புதல்வியுடன் அவன் பழகுமாறு செய்வோம்.

அரசி: பொருமாள் திருவுளப்படியே
(பணியாள் வர)
அரசன்: ஏடா , துத்தி ! உணவெடுத்தற்கு அழைக்க வந்தனையோ?

கோமாளி: ஆமா , மகராசா ! பத்து நாழி ஆனதுகூடதெரியாமல் இருக்கின்றீர்கள் உங்களுக்கு போச்சு ஆப்பிட்டா சோறுகூட வேணாம் (அரசியை நோக்கி ) சின்னம்மா, பெரியம்மா இந்த ராசாகூடா ரொம்பப் பேச்சு வச்சுக்கர்தீங்க உங்களக்கூட சோறு தின்ன விட மாட்டார்)

அரசன்: என்னடா துத்தி எந்நேரமுஞ் சோற்றையே கட்டிக்கொண்டு அழுகின்றனையே!

கோமாளி: ஆமா, மாராசா , நான் சோறுதின்னுகிட்டே ரொம்ப நாள் இருப்பேன். சோறு தின்னாமே ஒரு நாளாவது இருக்க முடியுமா?

அரசன்: உணவருந்தி பலநாள் இருப்பதில் வியப்பொன்றுமில்லை உணவருந்தாமல் சிலநாளாயினும் இருப்பது தான் வியப்பு.

கோமாளி: நம்மாள் அது முடியாது . நமக்கு மூனுவேலுயையும் சட்டதிட்டமாகச் சாப்பிடணும் என்னுடம்மைப் பார்த்தீர்களா? ( தன் தடித்த உடம்பைத் திருப்பித்திருப்பிக் காட்ட மூவரும் சிரிக்கின்றனர்) நீங்க வேளாவேலைக்குச் சாப்பிடாமே எஃகு குச்சிபோல் இளைச்சு இருக்கிறீங்கோ வாங்க போகலாம் பேச்செ வளத்தாதிங்க..

(அரசன் அவனுடன் செல்ல, அரசியரும் அரசனை வணங்கி தம் உணவரைக்கு சென்று விட்டனர்)

தொடரும்......7

அம்பிகாபதி அமராவதி - 5 -

2006-04-21T07:08:00.000+05:00

முதல் நிகழ்ச்சி : இரண்டாம் காட்சி

களம்: அரண்மனையிற் கன்னி மாடம்

நேரம்: அதுவே

அரசனும் அரசியும்: (வாயில் காப்போளை நோக்கி )ஏடி தத்தே நாங்கள் வருவதை முன்னாடி சென்று அமராதிக்கு த் தெரிவி ( அவள்இருவரையம் வணங்கி விரைகின்றாள்)

(அரசனும் அரசியும் கன்னிமாடத்தினுட் செல்ல அமராவதி எதிரே வந்து)

அமராவதி: அம்மா, அப்பா வாருங்கள் வணக்கம் .

அரசனரசி: அம்பலத்தான் அருளால் எல்லா நலன்களும் பெற்று நீடு இனிது வாழ்க!
(இருவரும் புதழ்வியுன் அமர்கின்றனர்)

அரசன்: (புன்சிறிப்புடன் ) குழந்தாய், நீ நின் அன்னையிடத்துத்தான் மிக்க அன்புடையை. எங்களை வணங்கியபோது நீ முதலில நின் அன்னையைத்தானே குறிப்பிட்டாய்.

அமராவதி: ஆம் அப்பா. ஆறறிவுடைய மக்களிலும் தாழ்ந்த ஆன் (ஆவின் - பசு)கண்றும் அம்மா என்று தாயைத்தானே அழைக்கின்றன. மக்களின் குழந்தைகளும் முதற்கண் அம்மா என்றுதானே அழைக்கின்றன. பிள்ளைமைப் பருவமுதல் இயற்கையாய் உண்டான அப்பழக்கம் முதற்கண் அம்மா என்று இப்போதும் என்னை அழைக்கச் செய்தது. அதனால் யான் உங்கள் பாற் குறைந்த அன்புடையேனென்று கூறலாகுமோ?

அரசன்: (மகளின் நெற்றிமேல் முத்தமிட்டு) அருமைச் செல்வி, நின்அறிவு மொழியை மெச்சினேன். நாங்கள் வரும்பொது யாழொலி கேட்டது; நீ யாழ்ப் பயிற்சி செய்தது கொண்டிருந்தனை போலும்.

அமரா: ஆம் , அப்பா யான் ஆசிரியர் கம்பர் பாற் சிலப்பதிகாரம் பாடங் கேட்டு வருவதுதான் உங்கட்குத் தெரியுமே அக்காப்பியத்தின் இடையிடையே அமைக்கப் பட்டிருக்கும் இனிய வரிப்பாட்டுகளை யாழிலிட்டுப் பாடி இசைப்பயிற்சி செய்து கொண்டிருந்தேன்.

அரசன்: கண்மணி, நீ இயற்றமிழோடு இசைத் தமிழ் நாடகத் தமிழ்களுங்கருத்தாய்ப் பயின்று வருவதுதான் என்னுள்ளத்திற்குப் பெருங் களிப்பினைத் தருகின்றது.

அரசி: கல்வி விளக்கே , உன் தந்தையார்க்கு மட்டு மன்று , எனக்கும் நின் முத்தமிழ்ப் பயிற்சி எவ்வளவோ பேரு வகையினைப் பயக்கின்றது ! பார் ! நின் தந்தையின் முன்னோரான கரிகாற் சோழ வேந்தரின் மகள் ஆதிமந்தி என்னும் கற்பரசி முத்தமிழ்ப் புலமை முழுதும் வாய்ந்து திகழ்ந்தமை அகநானூற்றில் காணப்படும் அவருடைய பாக்களால் நன்கறிகின்றோம் அல்லவா? அங்ஙனமே நம் சேர சோழ பாண்டியமரபில் வந்த பெண்மணிகளெல்லாரும் முத்தமிழ்ப் புலமையில் மிகச்சிறந்தே வளங்கினர்.

அரசன்: நல்லது , சிலப்பதிகாரத்தில் இப்போது நீ பயிலும் பகுதியிலிருந்து சில வரிப்பாட்டுகளை எடுத்து யாழில் இசைத்துப்பாடு.

அமராவதி:அங்ஙனமே செய்கின்றேன் அப்பா (யாழை கையில் எடுத்து வணங்கி அதனை இயக்கி பாடுகின்றாள் )

“காதலற் காண்கிலேன் கலங்கிநோய் கைம்மிகும் ஊதுலைதோற்க உயிர்க்கும்என் நெஞ்சன்றே ஊதுலை தோற்க உயிர்க்கும் என் நெஞ்சாயின் ஏதிலார் சொன்ன தெவன் வாழி யோதோழீஇ" “நண்பகற் போதே நடுங்கு நோய் கைம்மிகும் அன்பனைக் காணா தலவுமென் நெஞ்சென்றே அன்பனைக் காணா தலவுமென் நெஞ்சாயின் மன்பதை சொன்ன தெவன்வாழி யோதோழீஇ" “தஞ்சமோ தோழீ தலைவன் வரக்காணேன் வஞ்சமோ உண்டு மயங்குமென் நெஞ்சன்றே வஞ்சமோ உண்டு மயங்குமென் நெஞ்சாயின் எஞ்சலார் சொன்ன தெவன்வாழி யோதோழீஇ" {அமராவதி கண்ணீர் சிந்தியபடியாய்ப் பாட அரசியுங் கண்கலங்கலுற்றாள்}

அரசன்: (இருவரையும் நோக்கி) ஆ!கண்ணகி ஆற்றாது பாடிய இவ்விரங்கற் பாக்கள் உங்கள் இருவரையும் கலங்கவைத்து விட்டது.

அரசி: ஆம், பெரும அமராவதி பாடியது கண்ணகியே நேரிருந்து ஆற்றாது பாடியதைப் போலிருந்தது. கணவன் கொலையுண்ட செய்தி தெரியா திருக்கையிலேயே அவர்க்கு ஏதோ தீங்கு நேர்ந்த தென்று நெஞ்சம் ஐயுற்று இங்ஙனம் அழுதனளாயின் அவன் இறந்த செய்திகேட்டபின் அவள் எவ்வளவு துடி துடித்திருப்பபாளோ! ஐயோ! கண்ணகி கணவன்மேல் வைத்த காதலன்பு அளவிடற் பாலதாயில்லையே.

அரசன்: இவ்வரிப் பாட்டுகளை இயற்றிய இளங்கோவடிகள் இவை தம்மை எத்துணைத் திறமையாகப்பாடியிருக்கின்றார்.

அரசி: ஆம், பெரும கண்ணகியின் காதலுயிர் துடி துடித்த நிலையில் இளங்கோவடிகள் தாமுமிருந்து பாடினமையாலன்றோ அவை அவ்வளவு உருக்கம் வாய்ந் தனவாயிருக்கின்றன! அம்மா , அமராவதி கணவன் இறந்த செய்தி கேட்டபின் கண்ணகி துயருற்ற துயரப் பாடல்களையும் பாடு.

(அமராவதி மறுபடியும் யாழை இயக்க பாடுகின்றாள்)

“இன்புறு தங்கணவர் இடரெரி யகம் மூழ்கத் துன்புறு வனநோற்றுத் துயருறு மகளிரைப்போல் மன்பதை யலர்தூற்ற மன்னவன் தவறிழைப்ப அன்பனை இழந்தேன்யான் அவலங்கொண் டழிவலோ"
அரசன்: (நெஞ்சழிந்து ) அம்மா துயர் மிகுந்த இப்பாட்டுப் போதும் , நிறுத்திவிடு.

மீதம் 6

அம்பிகாபதி அமராவதி - 4 -

2006-04-20T21:59:00.000+05:00

அரசி: ஆம், பெரும! கூத்தர் கல்வியிலும் , சிவநேயத்திலும் , நற்குணங்களிலும் சிறந்தவரேயாயினும் அவர் நந்தமிழ்ப் புலவர்கள் பால் அழுக்காறு மிக உடையர்; மேலுந் தாம் இளமை காலத்தில் தமக் காகாத புலவர்களைக் காளிக்கு வெட்டிப் பலியிட்டாரென்பதை நான் செவியுற்ற கால முதல் அவர்பால் எனக்கு பயமுண்டு,
அத்தகையவர் புலமையிற் சிறந்த கம்பர்பால் மனஎரிச்சலின்றி இருப்பாரா? கம்பர் நமது புலவர் பேரவையில் இராமாயணத்தை அரங்கேற்றக் கூத்தர் விடாரென்பது தீர்மானந்தான்.

அரசன்: அற்றேல் உனக்கும் எனக்கும் இருந்த ஒரு பெருங்கவலை தீர்ந்ததன்றோ? ஆனாலுங் கம்பர் மனம் புழுங்குமே என்பதனை நினைக்க நினைக்க ஒருபால் வருத்தமும் உண்டாகின்றது.

அரசி: அதற்கு நாம் என்செய்வது! கம்பர் நல்ல புலவர்தாம். காளி கோயிற் குருக்களாயிருந்து, அம்மைக்குஞ் சிவபெருமானுக்குத் தொண்டுசெய்து தாம் அரிதிற்பெற்ற மகனுக்கும் அம்பிகாபதி எனப் பெயர் வைத்துச் சைவ வுணர்ச்சி மிகுந்தவராயிருந்தும், அவர் இராமன் கதையைப் பாடியது ஓர் இழுக்கன்றோ?

அரசன்: கம்பர் அது பாடியதன் கருத்து யாதோ! ஒரு கால் இவ்வாறிருக்ககலாம் ; என் பாட்டனார் விக்கிரமசோழர் சிவத்தொணடிற் சிறந்தவரேனும் , வைணவ மதத்திலும் ஈடுபட்டார். அவருக்கு மிக நெருங்கிய தோழரான நம் சடையப்ப பிள்ளையும் , அவரது சேர்க்கையால் தாமும் வைணவத்தில் மிக ஈடுபட்டுச் "சரராமன்" என்று ஒரு பட்டப் பெயருந் தாமே சூடிக்கொண்டார். அவரது வேண்டுகோளுக்கு இசைந்தே அவராற் பெரிது பேணப்படுங் கம்பரும் இராமாயணம் படினார் என்று எண்ணுகின்றேன்.

அரசி: அது மெய்யாயிருக்கலாம். . நம் தமிழ்ப் புலவர்களில் பெரும்பாலார் தமக்குப் பொருளுதவி செய்வார் எவராயினும் அவரை வரைகடந்து உயர்த்திப் பாடிப் புகழ்ந்து விடுகின்றனர்; அவர் விரும்பியபடி யெல்லாந் தமது பெருமையும் கருதாது செய்கின்றனர்; மெய்யான நமது சைவசமயக் கொள்கையினையும் மெல்ல நழுவவிடுகின்றனர்! தம்போன்ற புலவர்க்குப் பிறர் பொருளுதவி செய்யக் கண்டாலும் வயிறெரிந்து விடுகின்றனர்! திருவள்ளுவரைப் போல் மானங்காத்தொழுகுவார் அரியராய் இருக்கின்றனரே!

அரசன்: ஆமாம், கம்பரும் இக்குற்றங்களுக்கு ஆளாகாதவர் அல்லர். என் முன்னோர் தந்தை வாணியன்தாதன் என்னும் பெரும்புலவர்க்குப் பரிசுகள் வழங்கிச் சிறப்புச் செய்தபோது, கம்பர்ட அது கண்டு மனம்பொறாது அப்புலவர்மேல் வசைபாட, அப்புலவருங் கம்பர்மேற் சீற்றங் கொண்டு வசை பாடினர். இது புலவர்க்குள் இயற்கையாய் விட்டது! பிறரைத் திருத்தவல்ல கலைவாணரே தாந் திருந்தாராயின் அவரைத் திருத்தவல்லார் யார்! அது நிற்க, நம் அருந்தவப் புதல்வி அமராவதியை யான் இரண்டு மூன்று நாட்களாய்ப் பார்க்கவில்லை. கன்னி மாடத்திற்குச் சென்று அவளைப் பார்ப்போம் வா.
(இருவரும் போகின்றனர்)

மீதம் 5

அம்பிகாபதி அமராவதி - 3 -

2006-04-20T20:40:00.000+05:00

கூத்தர்: ஆம் ஆசிரியன் மனம் உவக்க செய்தல் மாணாக்கன் கடமையாயின் நின் முன்னோர் சிவத்தொண்டும் வழி வழிச் சிறக்க வேண்டும் அல்லவா? அமைச்சர் சேக்கழாரைக்கொண்டு திருத்தொண்டர் புராணம் பாடுவித்த அநபாய சோழனாம் நின் மூதாதையரின் கீர்த்தி இவ்வுலகெலாம் பரவி என்றும் மங்காது விளங்குவதொன்றன்றோ? சிவபிரானைக் குறைத்துக் குறும்பாய்ப் பேசிய இராமாநுசரை நின் பாட்டன் குலோத்துங்கன் இச்சோழநாட் டெல்லையில் இராதபடி செய்தும் தில்லை முன்றிலிலிருந்த திருமால் கோயிலை அவன் பெயர்தழித்ததும் அறியாதார் யார்? அத்தகைய சிவத்தொண்டன் கால் வழியிற் பிறந்த நீ அவற்குச் செய்யவேண்டிய கடமையினையும் நினைத்துப் பார்.

அரசன்: உண்மை, உண்மை புலவர் பிரானே, இப்போதியான் இருதலைக் கொள்ளி எறும்பாயினேன். ஒரு பக்கம் என் ஆசிரியரது உள்ளத்தை உவப்பிக்க வேண்டிய கடமை, மற்றொரு பக்கம் என் முன்னோரின் சிவத்தொண்டினைத் தொடர்ந்து நடத்தவேணடிய கடமை. இவ்விரண்டிலும் யான் வழுவுதல் ஆகாது. இதற்கொரு வழி தாங்களே கூற வேண்டும்.

கூத்தர்: நல்லது, நாளை காலையில் நின் அமைச்சர் நம்பிப்பிள்ளையுடன் சூழ்ந்து செய்ய வேண்டுவதின்ன தென்று தெரிவிக்கின்றேன். அதுபற்றிக் கவலை வேண்டாம் ; நீடு வாழ்மின்!
(கூத்தர் செல்கிறார் )
(அரசர் தனது மனைவியை நோக்கி)
அரசன்: அங்கயற் கண்ணி இப்போது நமக்கு கவலை நீங்கியது கம்பர் தமது இராமாயணத்தை நமது புலவர் பேரவையில் அரங்கேற்ற விடார் கூத்தர் .

மீதம் ...4

வணக்கம்

2006-04-20T19:54:00.000+05:00

இணையத்தில் நான் சிலவற்றைத் தேடினேன் அவைகள்
காமாராஜ்
கக்கன்ஜி
கட்டபொம்மன்
சின்னமருது பெரியமருது
வேலு நாட்சியார்
பூலித்தேவன்
முத்துராமலிங்க தேவர்
கள்ளர் சரித்திரம்
அம்பிகாபதி, அமாராவதி
இன்னும் பல
அவைகள் இல்லாத தால் அவற்றை ஏற்றவேண்டும் என்ற கொள்கையுடன்
இணையத்தில் நான் கள்ளர் சரித்திரம் எழுதி வெளியிட்டேன் . அதை அதிக சிரமத்தோடு எழுதியவர் பண்டித நாவலர் ந.மு. வேங்கடசாமி நாட்டார் அவர்கள் ஊர் ஊராகச்சென்று மக்களை நேரில் சந்தித்து எழுதியது அது.
இதேபோல் அம்பிகாபதி, அமாராவதியை வெளியிட்டேன் 1950ல் மறைமலை யடிகளால் இயற்றப்பட்ட அம்பிகாபதி அமராவதி என்னும் நாடகத்தை சற்று எளிமையாக்கி முத்தமிழ் மன்றத்தில் கொடுத்து தற்போது எனது பிளாக்கில் கொடுத்து வருகிறென் முன்னுரையிலே எழுதினேன் அதில் சில தவறுகள் இருந்ததால் இடையில் எழுதலாம் என இருந்தேன் உண்மையிலே இதைப்படித்தால் கம்பர் எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டிருப்பார் என்பதை தெரிந்து கொள்ளலாம் . இதே போல் நாட்டாருக்கும் உடல் நலம் சரியில்லாமல் பல கஷ்டங்களையும் அடைந்தார்
உண்மையில் இந்த நாடகமும் , கள்ளர் சரித்திரமும் நான் முழுமையாகப் படித்து விட்டேன் நன்றாக உள்ளது
சில சந்தேகங்களை பிறகு ஒவ்வொன்றாக தெரிந்தவரை விளக்குகிறேன் நண்பர் குமரன் சில வற்றை கேட்டுள்ளார் அவருக்கும் பிறகு விளக்குகிறேன்
நன்றி

அம்பிகாபதி அமராவதி - 2 -

2006-04-19T21:17:00.000+05:00

சேழன்: நல்லாய் ! சொன்னாய் பொருத்தந்தான். உங்கள் பாண்டியன் அரசவையில் நடைபெறும் முறையினையே நீ நுவல்கின்றனை போலும்!

சோழன் மனைவி: ஆம், பெருமானே! சமயநூல் கொள்கைகள் ஒன்றுக்கொன்று நிரம்பவும் மாறுபடுகின்றன ;அக்கொள்கைகள் உள்ள நூல்களை என் தந்தையார் தமது புலவர் பேரவையில் ஒரோவொருகால் அரங்கேற்றுவிக்க இடம்கொடுத்ததிற் புலவர்க்குள் உள்ளக் கொதிப்புஞ் சீற்றமும் மிகுந்தன, அது கண்ட பிறகு சமய நூல்களைப் பொதுப் பேரவையில் அரங்கேற்ற விடுவதில்லை, அவைகளை அவ்வச் சமயிகள் குழுவிலேயே அரங்கேற்ற ஒழுங்கு செய்தனர்.

சோழன்: நல்லது நாமும் அங்ஙனமே செய்யலாமா? என்று கேட்டுத் தெளியக் கூத்தரது வருகை உதவி செய்யுமனறோ?.

(கடம்பன் கூத்தருடன் வருகிறான்)

அரசனும் அரசியும்: ( இருக்கையை விட்டெழுந்து) புலவர் பெருமானுக்கு வணக்கம் .

அரசன்: ஓய்வு நேரத்தில் தங்களை இவண் வருவித்த பிழைபொருத்தருளல் வேண்டும், அமருங்கள்

கூத்தர்: நீங்கள் இருவரும், பொன்னியும், புனலும்,போல, யாழும்,இசையும் போல நீடு இனிது வாழ்க ! குழந்தாய் குலோத்துங்க, எந்நேரமாயிருந்தாலும் உன்னையும் பேர்தியையுங் காண்பதில் யான் மிக மகிழ்கின்றேன் , இருவரும் இருக்கையில் அமருங்கள்.

அரசன்: என் மூதாதைக்குத் தாங்கள் ஆசிரியருந் தெய்வமுமாய் இருந்தீர்கள். எனக்கோ தாங்கள் முதுமையினால் ஆசிரியராய் இல்லாவிடினும், யான் வழிபடுந் தெய்வமாகவே யிருக்கின்றீர்கள். ஆகையால் புலவர் குழுவில் நிகழும் ஏதொரு நிகழ்ச்சிக்கும், அரசியலில் தோன்றும் சிக்கலான எந்த நிகழ்சிக்கும் தங்களையும் தங்கள் சூழ்ச்சியையுமே துணை கொண்டு நடந்து வருகின்றே.

கூத்தர்: குழந்தாய், அஃதுண்மையே, இப்போதென்னை வருவித்தது எதற்காக? தெரிவி.

அரசன்: நமது புலவர் பேரவையிற் பாவலர் மணியாய் விளங்குங் கம்பர் வான்மீகி இராமாயணத்தைத் தமிழில் மொழி பெயர்த்துப் பெருங்காப்பியமாய்ப் பாடி இருப்பது தாங்கள் அறிந்தது தானே?

கூத்தர்: ஆம். அவர் அதனை நமது புலவர் பேரவையில் அரங்கேற்ற விரும்புகின்றார். நம் தமையனாரான சடையப்பவள்ளலும் அதனை அங்ஙனமே செய்விக்கக விரும்புகின்றார்.

அரசன்: அவ்வாறு செய்யலாமா? என்பதைப்பற்றித் தங்களிடம் கலந்து பேசத்தான் தங்களை இங்கு இவ்வளவு விரைந்து வருவித்தேன்.

கூத்தர்: நல்லது. அதைக் குறித்து நம்மருமைக் குழந்தை அங்கயற்கண்ணியின் கருத்தென்னை?

அரசன்: நாமோ சைவ சமயத்திற் குரியவர்கள். கடவுளுக்குப் பிறப்பு, இறப்புச் சொல்வதை மாணிக்கவாசகர் முதலான நம் சமயாசிரியரோ சிறிதும் ஒப்பாதவர்கள். அங்ஙனமிருக்க , இராமன் என்னும் ஓர் அரசனைத் தெய்வமாக்கிப் பாடிய இராமாயணத்தை நமது பேரவையில் ஏற்றிச் சிறப்பிப்பது தகாதென்று அங்கயற்கண்ணி கூறுகின்றாள், மேலும், வைணவ மதத்திற்குரிய ஒரு நூலைப் பன்மதப் புலவருங் குழுமிய நமது பேரவையில் ஏற்றிக் கேட்பதும் அவர்க்கெல்லாம் வருத்தத்தினைத் தருமெனவும் சொல்கிறாள். (செல்லித் தன் மனைவியைப் பார்கின்றான்)

அரசி: ஆம் பாட்டா! கம்பர் தாம் பாடிய இமராமாயணக்கதையை அதற்குரிய வைனவப் புலவர் குழுவில் அரங்கேற்றுதலே முறையாகும். தங்கள் கருத்தைத் தெரிவியுங்கள்.

கூத்தர்: ஆமாம், கண்ணன் கதை நம் தமிழ் நாட்டிற் புகுந்து நம் தமிழ் மக்களின் முழுமுதற் கடவுள் நம்பிக்கையினை மாற்றிக் கெடுத்துவிட்டது: இப்பொது கம்பர் கொணர்ந்திருக்கும் இவ்விராமன் கதையோ அந்நம்பிக் கையினை இன்னும் பாழாக்கிவிடுமென்பதிற் சிறிதும் ஐயமில்லை, ஆகையால், அதனை நமது புவர் பேரவையில் ஏற்றிப் பாராட்டுவது நமது நாட்டுக்குப் பெருந் தீங்கினையே விளைவிப்பதாக மன்றி மற்றென்னை?

அரசன்: அங்ஙனமாயின் அதனை நமது பேரவையில் ஏறவிடாமல் செய்வதற்கு வழி தெரிவித்தல் வேண்டும். கம்பர் முன்னம் எனக்கா சான் இன்றெமது மகளுக்காசான்.

மீதி ....3

அம்பிகாபதி அமராவதி

2006-04-19T15:20:00.000+05:00

அம்பிகாபதி அமராவதி

ஒரு செந்தமிழ் நாடகம்

முதல் நிகழ்ச்சி: முதற் காட்சி

களம்: தஞ்சயிற் சோழன் அரண்மனை

நேரம்: மலை

சோழன்: ஏ, கடம்பா! கூத்தரிடம் உடனே சென்று யான் நிலாமுற்றத்தே இருக்கின்றேன் என்றம், இப்போதே அவர் தனியே வந்து என்னைக் காணவேண்டும் என்றுந் தெரிவித்து அவரைக் கையோ டழைத்துவா!

கடம்பர்: அப்படியே செய்கின்றேன் வேந்தோ!

(வணங்கிப் போய்விடுகின்றான்)

சோழன் மனைவி::- பெரும! அரசியல் முயற்சிகளையுங் கலை நூலாராய்ச்சிகளையும் விட்டு நாம் ஓய்ந்து மகிழ்ந்திருக்கும் இந்தநேரத்திற், புதலவர் பொருமான் கூத்தரை இவ்வளவு விரைவாக இங்கே அழைக்க வேண்டு வதேனோ அறிகிலேன்

சோழன்: கண்மணி, அங்கயற்கண்ணி! நம் புலவர் குழுவில் ஒரு மணிவிளக்கம் போல் திகழா நின்ற கம்பர் வடமொழியிலுள்ள வால்மீகி இராமாயணத்தைத் தமிழில் மொழி பெயர்த்து ஒரு பெருங்காம்பியமாகப் பாடி இருக்கின்றார். நம் அருமைத் தோழரும் நின் பாட்டனும் ஆன சடையப்ப பிள்ளை அதனை நமது புலவர் பேரவையில் அரங்கேற்ற வேண்டுமென வேண்டிக் கேட்கின்றார். அதைப் பற்றிக் கூத்தருடன் தனியே கலந்து பேச வேண்டுவது இன்றியமையாத தா யிருக்கின்றது.

சோழன் மனைவி::- என்ன! வடநாட்டரசனான இராமனை ஒரு தெய்வமாக்கிப் பாடிய இராமாயணத்தையா, சிவபெருமானையன்றி வேறெதனையும் வணங்கு வதில்லா நாம், நமது அவையிற் படிக்கக் கேட்டு சிறப்பிப்பது?

சோழன்: கண்மணி, அங்ஙனம் அன்று; நமது அரசாட்சியின் கீழ்ச் சைவர், வைணவர், பெளத்தர், யவனர், துருக்கர் முதலான பற்பல சமயத்தவரும் உயிர் வாழ்கின்றனர். நமது கொள்கை சைவ சமயமாயிருப்பினும், யான் அரசன் என்ற முறையில் எல்லாச் சமயத்தவர்க்கும் பொதுவாயிருந்து, அவரவர் தத்தஞ் சமய வாழ்க்கையினை மற்றையோர்க்குத் தீது பயவா வகையில் நன்கு நடாத்திக்கொண்டு வாழத்துணை செய்ய வேண்டும். ஈது எனது பெருங் கடமையாயிருக்கின்றது. நமது புலவர் பேரவையிற் பல மதத்திற் குரியவர்களும் இருக்கின்றனர் அதனால் அவ்வம் மதத்தினர் இயற்றிய நூல்களையும் படிக்கக் கேட்டு அவை குறைபாடுகள் உள்ளனவாயின் அக்குறைகளைக் களைந்து திருத்தியும், குறைபாடுகள் இல்லனவாயின் அந்நூல்களைப் பாராட்டியும் அவ்வவர் வரிசைகளுக்குத் தகப் பரிசளித்து வருகின்றேன். ஆகையால் கம்பரது இராமாயணத்தையும் அரங்கேற்றிக் கேட்டால் நமது அரசியல் முறைக்கு ஒத்ததே யாகும்.

சோழன்மனைவி: பெரும! அது உங்கள் அரசியல் முறைக்குப் பொருத்தந்தான். ஆனாலும் எல்லா மக்கட்கும் பொதுவான கொள்கைகளைத் தொடுத்துப் புலவர்கள் இயற்றும் நூல்களை மட்டும் உங்கள் பேரவையில் அரங்கேற்று விப்பதும் , அவரவர் தத்தஞ் சமயப்பொருள் கோத்து ஆக்கும் நூல்களை அவ்வச் சமயத்தார்கூடுஞ் சமய மன்றங்களில் மட்டும் அரங்கேற்றுவிப்பதும் நல்ல முறை ஆகாவோ?.

மீதம் .......2

சரத் இணைந்தார் அம்மாவிடம்

2006-04-17T20:22:00.000+05:00

என்ன அரசியல் பாருங்கள்

ஏகாதசி விரதம்:

2006-04-17T16:10:00.000+05:00

நாட்டில் தண்ணீர் பஞ்சம் மழை வளம் குறைந்து காணப்படும் நிலை . ஏகாதசி அதாவது ஆடி மாதத்தில் வளர்பிறை ஏகாதசி 'பதும ஏகாதசி' என்று சொல்லப்படுகிறது. புராண கால சோழப் பேரரசர்களில் ஒருவன் 'மாந்தாதா' இவன் காலத்தில் மழை வளம் குறைந்திருந்தது. இச்சோழ மன்னன் காத்தற் கடவுளான மகாவிஷ்ணுவை வழிபட்டு பதும ஏகாதசி அன்று விரதம் இருந்தான். மழை வளம் பெருகி நாடு செழித்தது என்று ' ஏகாதசி புராணம்' சொல்கிறது. நீர்வளம் பெருக நாமும் விரதமிருக்கலாமே.

இன்றைய செய்தி

2006-04-10T19:33:00.000+05:00

மானைக் கொன்ற
சல்மான்காணுக்கு
ஐந்தாண்டு சிறை
நல்ல தீர்ப்பு

சேடப்பட்டி வந்தார்
சரத் குமார் சென்றார்

பாவம் கலைஞர் குடும்பம்
மாண்ட்ரீல், ஏப். 10-

அமெரிக்கா பல்வேறு நாடுகளில் செயல்பட்டு வரும் இயக்கங்களில் தீவிரவாத இயக்கங்கள் எவை என்று பட்டியலிட்டு அவற்றுக்கு தடை விதித்து வருகிறது. இந்த பயங்கரவாத இயக்க பட்டியலில் இதுவரை இந்தியாவில் செயல்பட்டு வரும் இயக்கங்கள், பாகிஸ் தானில் செயல்பட்டு வரும் இயக்கங்கள் உள்பட 45-க்கும் மேற்பட்ட இயக்கங்கள் இடம் பெற்றுள்ளன.

விடுதலைப்புலிகள் இயக் கத்தையும் பயங்கரவாத இயக்க பட்டியலில் அமெரிக்கா சேர்த்துள்ளது. இந்த இயக்கங் களுக்கு யாரும் நிதியுதவி அளிக்கக்கூடாது. அந்த இயக் கத்தின் பிரதிநிதிகள் அமெரிக்காவுக்குள் நுழையக் கூடாது.

இதேபோல கனடா அரசும் பயங்கரவாத இயக்கங்களின் பட்டியலை வெளியிட்டுள்ளது.

இதில் இலங்கையில் தனி ஈழம் கேட்டு போராடி வரும் விடுதலைப்புலிகளையும் கனடா அரசு சேர்த்துள்ளது.இதற்கான முறைப்படி அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்பு இன்று வெளியாகிறது. ஏற்கனவே 38 இயக்கங்களை கனடா அரசு தீவிரவாதிகள் பட்டியலில் சேர்த்துள்ளது.

பஹ்ரைனில் திருச்சி பொறியாளர் மரணம்

2006-04-02T09:49:00.000+05:00

§Úf£, Hl. 2: TyûW²p TV¦Ls TPÏ L®rkÕ C\kRYoL°p JÚYWô] §Úf£ Gu´ÉVo Ø. NWYQÏUôÚdÏ YÚm _þ²p §ÚUQm SPjRd ÏÓmTj§]o §hPªh¥ÚkR]o.

TyûW²p EXL YojRL ûUV úLô×Wm LhÓm T¦ Ø¥k§Úd¡\Õ.

CûRd LhÓYRtLô] JlTkRm ùTt±ÚkR Sôv ÏÝU ¨ßY]j§]o, T¦ ¨û\ûYd ùLôiPôÓm YûL«p CkRl T¦«p DÓThP Ck§Vô, ©¬hPu, ùRu Bl©¬dLô, G¡lÕ EsTP 16 SôÓLû[f úNokR ùRô¯Xô[oLÞdÏ ®ÚkR°jÕ, ®VôZd¡ZûU CWÜ TP¡p EpXôNl TVQm AûZjÕf ùNu\]o.

CkRl TP¡p A[ÜdÏ A§LUôLl TV¦Lû[ Ht±f ùNu\Rôp, LP#p £±Õ ùRôûXÜ ùNu\ EPú]úV TPÏ L®rkRÕ. Cq®Tj§p Ck§VoLs 21 úTo EsTP 57 úTo C\kR]o.

C\kR Ck§VoL°p êYo RªrSôhûPf úNokRYoLs. CYoL°p JÚYoRôu §Úf£ §ÚYôû]dLô LQT§SLo 8-YÕ ÏßdÏj ùRÚûYf úNokR ØÚúLNu ULu NWYQÏUôo (27).

NWYQÏUô¬u RkûR ØÚúLNu (63), R²Vôo ¨ßY]j§p LQdLô[WôLl T¦Vôt± KnÜùTt\Yo. Rôn §XLY§ (55), NúLôRWo TôXÑlWU¦ (38), NúLôR¬ NôkRXhÑª (37). TôXÑlWU¦ W«púY«p ùTô±Vô[WôLl T¦Vôt± YÚ¡\ôo.

®Tj§p C\kR NWYQÏUôo, Ts°l T¥lûTj §Úf£ ùRlTdÏ[m ©`l ÍTo úU²ûXl Ts°«Ûm £®p Gu´ÉV¬e ¥l[Uô (¥.£.C.) T¥lûT úN`Nô« ùRô¯pÖhTl T«XLj§Ûm T¥jRôo.

2003 ùNlPmT¬p ÕûT«p HGmH CÚm× ¨ßY]j§p v¼p Gu´ÉVWôLl T¦«p úNokR NWYQÏUôo, CWiPôiÓLs AeÏ T¦Vôt±]ôo. ©u]o CúR ¨ßY]j§u TyûWu ¡û[«p "¼hùP«#e Gu´ÉVWôL'l T¦×¬kÕ YkRôo.

NWYQÏUôo C\kR ®YWm AYWÕ ùTtú\ôÚdÏ ùYs°d¡ZûURôu ùR¬V YkRÕ. NWYQÏUôo NPXm §eLs¡ZûU A§LôûX §Úf£dÏ YkÕ úNÚm Guß RLYp ùR¬®dLlThÓs[Õ.

CRtLô] HtTôÓLû[ Ck§Vj çRWLm ùNnÕ YÚ¡\Õ.

தினமணி செய்தி

புத்தர் சிலையை உடைத்தவர்

2006-03-29T13:20:00.000+05:00

இஸ்லாமாபாத், மார்ச். 29-

சுவிட்சர்லாந்தை சேர்ந்தவர் கிறிஸ்டியன் பெரி. இவர் உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் உள்ள புத்தர் சிலைகள் பற்றிய தகவல்களைசேகரித்து அவற்றை டாக்குமென்டரி படங்களாக எடுத்து வருகிறார்.

ஆப்கானிஸ்தானில் பாமி யான் மலைப்பகுதியில் உலகின் 2 மிகப்பெரிய புத்தர் சிலைகள் இருந்தன. சிலை 1,500 ஆண்டுகளுக்கு முன் உருவாக்கப்பட்டவை. இந்த சிலைகளில் ஒன்று 180 அடி உயரம் இருந்தது. இன்னொன்று 121 அடி உயரம்.

யுனெஸ்கோ நிறுவனத்தால் இவை உலக பழங்கால அரிய சிற்பங்களாக அறிவிக்கப்பட்டு இருந்தன.

இந்த சிலைகள் கடந்த சில ஆண்டுகளுக்கு முன் அங்கு தலிபான் ஆட்சி இருந்த போது உடைக்கப்பட்டன.

இந்த சிலைகளை உடைக்கும்படி அல்கொய்தா இயக்க தலைவன் பின்லேடன்தான் உத்தரவிட்டுள்ளான். அவற்றை உடைக்க தலிபான் தலைவர் முல்லா உமருக்கு விருப்பம் இல்லை என்றாலும் பின்லேடன் உத்தரவுபடி சவூதி அரேபியா மற்றும் பாகிஸ் தானை சேர்ந்த என்ஜினீயர்கள் அவற்றை உடைத்து எறிந்தனர். உலக வர்த்தக மைய கட்டிடம் தகர்க்கப்படுவதற்கு முன்பே இந்த சிலைகள் தகர்க்கப்பட்டன.

இதற்கான ஆதாங்கள் தன்னிடம் இருப்பதாக சுவிட்சர்லாந்து இயக்குனர் கிறிஸ்டியன் பெரி தெரிவித்தள்ளார்.
மாலை மலர்